To «I Can’t Remember Love» μας ταξιδεύει ξανά στο The Queen's Gambit

Η σειρά του Netflix The Queen's Gambit ήταν μια από τις μεγαλύτερες τηλεοπτικές εκπλήξεις που κέρδισαν τις εντυπώσεις του 2020 και ανάμεσα στα πολλά γοητεία της σειράς είναι ένας υποψήφιος για Εξαιρετική Πρωτότυπη Μουσική και Στίχους.

Το «I Can’t Remember Love», το μελαγχολικό κομμάτι με πιάνο από το έκτο επεισόδιο της σειράς, συγκέντρωσε την προσοχή του κοινού πολύ καιρό μετά την πρεμιέρα της στο Netflix τον περασμένο Οκτώβριο. Εδώ και λίγες μέρες έχει κάνει πρεμιέρα ένα αποκλειστικό μουσικό βίντεο για το τραγούδι, το οποίο ερμήνευσε η Anna Hauss, η οποία συνέγραψε τη μουσική με τον Robert Wienröder.

Ο Γουίλιαμ Χόρμπεργκ, στιχουργός και εκτελεστικός παραγωγός του "The Queen's Gambit", δήλωσε ότι πρότεινε στη Χάους να τραγουδήσει το τραγούδι ζωντανά στο παρασκήνιο του επεισοδίου 6 και ήθελε να συμπεριλάβει την ερμηνεία της στη σειρά. «Συνάντησα την Άννα - που είχε έρθει να δουλέψει στην παράσταση για τη Μαριέλ Χέλερ στις σκηνές της στο πιάνο - και ανακάλυψα ότι ήταν μια υπέροχη τραγουδίστρια», είπε ο Χόρμπεργκ. «Ο [σκηνοθέτης] Scott [Frank] και εγώ μιλήσαμε για την ιδέα της ενσωμάτωσης ενός τραγουδιού σε αυτή τη σκηνή όπου η Beth Harmon επιστρέφει στο εστιατόριο… Μας έδωσε την ευκαιρία να δώσουμε πραγματικούς χαρακτήρες στη σκηνή, καθώς και να έχουμε γράψει τη μουσική».

Η εμφάνιση της Hauss στο «The Queen’s Gambit» σηματοδοτεί μόνο τη δεύτερη υποκριτική της πίστωση. Στο παρελθόν είχε έναν μικρό ρόλο στο "Nur eine Nacht", μια γερμανόφωνη τηλεοπτική ταινία που κυκλοφόρησε το 2012. Η Hauss συμμετέχει επίσης ως τραγουδίστρια για το τζαζ συγκρότημα "Still in the Woods", το οποίο κυκλοφόρησε το δεύτερο δίσκο του το 2019.

Το "The Queen's Gambit" του σκηνοθέτη Scott Frank είναι ένας από τους σημαντικότερους υποψηφίους για να κερδίσει στα φετινά βραβεία Emmy, που θα πραγματοποιηθούν την Κυριακή 19 Σεπτεμβρίου.

https://www.instagram.com/p/CIVRCCqjgqJ/

«Δεν έχω την πιο αμυδρή ιδέα πώς συνέβη αυτό», δήλωσε ο Frank. «Δεν ξέρω τι έκανα διαφορετικά αυτή τη φορά από κάθε άλλη φορά. Υποθέτω ότι είναι αυτό που πολλοί έψαχναν αλλά ίσως δεν το γνώριζαν: “Θα λατρέψετε μια παράσταση για ένα κορίτσι που παίζει σκάκι τη δεκαετία του '50 και του '60”. Δεν θα ήξεραν ότι θα τους άρεσε, αλλά μόλις άρχισαν να παρακολουθούν και να ανταποκρίνονται και να μοιράζονται την αντίδρασή τους, κάτι συνέβη. Δεν ξέρω τι έκανα: Δεν έχω ιδέα. Δεν έχει ξαναγίνει ποτέ!»