Έλληνας ηθοποιός: «Πιστεύω στη φιλοσοφία του Βούδα και πουθενά αλλού»

Ο λόγος για τον Τάσο Χαλκιά που θα πρωταγωνιστήσει στην παράσταση Η Γυναίκα με τα Μαύρα, αναφέρθηκε σε αρκετά από τα θέματα που απασχολούν το ελληνικό θέατρο και την κοινωνία, ενώ εξέφρασε και την άποψή του για τον Χριστιανισμό.

Απαντώντας στον σάλο που προκλήθηκε με τον Άρη Σεβετάλη και την απόφασή του να αποχωρήσει από την παράσταση Ρινόκερος, αρνούμενος να παίζει μόνο για εμβολιασμένους, υπογράμμισε: «Ο καθένας έχει τις ευθύνες των πράξεων και των λόγων του. Αρκεί η απόφασή του αυτή να μην είναι πληγή για κάποιους άλλους ανθρώπους. Εκ των προτέρων, δεν έγινε αυτό γιατί έγινε αντικατάσταση στην παράσταση».

Ανοίγοντας το κεφάλαιο του ελληνικού #MeToo, ξεκαθάρισε: «Δεν έχω βιώσει καμία δυσάρεστη συμπεριφορά στον χώρο μου. Έχω συνεργαστεί με τα ιερά τέρατα του θεάτρου. Εκείνη την περίφημη δύσκολη εποχή τα ιερά τέρατα, που έστησαν το ελληνικό θέατρο με αυτοθυσία, δεν προέβησαν σε τέτοιου είδους άσχημες ενέργειες, τότε δεν ανέχομαι ότι αυτό μπορεί να γίνει σήμερα. Τότε είχαν πραγματικά εξουσία εκείνοι οι άνθρωποι. Σήμερα, μέσα από την τηλεόραση, ο καθένας μπορεί να γίνει θιασάρχης ανά πάσα ώρα και στιγμή. Είσαι βλάκας αν νομίζεις ότι έχεις εξουσία στο θέατρο. Από το παραμικρό σπρώξιμο μέχρι όλες αυτές τις παραβατικές συμπεριφορές», σημείωσε για τις προσωπικές του εμπειρίες στον χώρο του θεάτρου. «Κάποιοι άνθρωποι είναι αυτή τη στιγμή προφυλακιστέοι για να δικαστούν. Δεν έχει γίνει καμία δική ακόμα. Να περιμένουμε να γίνει η δίκη, να αποδοθεί δικαιοσύνη και να ξαναμιλήσουμε. Το θέατρο είναι χαρά, είναι μία δύναμη, μία οντότητα και μία αναγκαιότητα για την ανθρωπότητα. Ποιος έχει το δικαίωμα να το μαυρίζει με τέτοιες συμπεριφορές; Δεν έχει κανένας το δικαίωμα», συμπλήρωσε.

 

 

 

View this post on Instagram

 

 

 

A post shared by Tasos Chalkias (@tasos_chalkias_official)

Ο Τάσος Χαλκιάς δε δίστασε να αναφερθεί στο πρόβλημα υγείας που τον ταλαιπώρησε, καθώς και στο κλείσιμο της σχολής υποκριτικής που άνοιξε: «Δε γνώριζα ότι είχα μία πάθηση στην σπονδυλική μου στήλη. Δεν μπορούσα να σηκωθώ και σε μία παράστασή μου ξάπλωσα από τον πόνο. Μετά όλη η στεναχώρια με το κλείσιμο της σχολής μου, επιδείνωσε την κατάσταση της υγείας μου κι έτσι το 2014 εμφανίστηκε και κάτι. Έκλεισα τη σχολή μου, γιατί τα παιδιά δεν μπορούσαν να πληρώνουν κι εγώ δεν είχα χρηματοδότηση από αλλού. Βρέθηκα σε πολύ δύσκολη θέση. Όταν κάποιος γνωρίζει ότι έχεις ανάγκη την εργασία, δε σε πληρώνει όσο σου αξίζει. Εγώ δεν έχω ιδιαίτερη διαπραγματευτική ικανότητα αυτή την εποχή».

Κλείνοντας αναφέρθηκε και στις θρησκευτικές του πεποιθήσεις: «Έχω πει ότι ο Θεός των Χριστιανών δεν είναι κάλος, για έναν απλό λόγο. Με όλο αυτό το χάος κι όλο αυτό που συμβαίνει, δεν μπορεί να με πείσει ότι πρέπει να είμαι πιστός σε έναν Θεό που δεν φροντίζει τα παιδιά, τα οποία δε χρωστάνε τίποτα και που πεθαίνουν από την πείνα. Θεωρώ ότι είναι ένας Θεός-τιμωρός κι όχι φιλεύσπλαχνος κι ελεήμων. Πιστεύω στη φιλοσοφία του Βούδα και πουθενά αλλού, χωρίς να είμαι Βουδιστής».