Επιτυχημένη ίσον ευτυχισμένη;

Καλά, εννοείται ότι η δουλειά σου δεν είναι η χαρά σου. Γιατί ειλικρινά ποιά το πιστεύει όταν ανεβάζει το χάσταγκ lovemyjob;

Το θέμα όμως δεν είναι αυτό, δεν είναι το εργασιακό και το γιατί έχουμε χάσει το παλιό, καλό, «εργασία και χαρά».

Αλλού είναι η ουσία. Πως άλλο πράγμα η επιτυχία και άλλο η ευτυχία. Μεγάλη υπόθεση να μην τα συνδέεις και να μην τα συγχέεις. 

Θεμιτό το να θέλεις να βελτιώνεσαι στον χώρο εργασίας σου. Υπέροχο το να πετυχαίνεις τους στόχους σου, προσωπικούς ή της ομάδας. Καταπληκτικό όταν οι κόποι σου αναγνωρίζονται και παίρνεις και κανένα μπράβο πού και πού. Όλα αυτά καλά, καθώς σε γεμίζουν με ικανοποίηση (γιατί το πορτοφόλι δεν γεμίζει, να τα λέμε και αυτά).

Εάν όμως καταφέρεις π.χ. έναν στόχο, το γιορτάσεις με την ομάδα σου, και επιστρέψεις το βράδυ σπίτι, ρωτήσεις τον εαυτό σου «Είμαι ευτυχισμένη;», τι θα απαντήσεις;

Αυτό που σου λέω νομίζω ότι θα τα ξεκαθαρίσει όλα στο μυαλό σου. Η απάντηση που θα δώσεις θα δείξει εάν έχεις αποσυνδέσει την επιτυχία με την ευτυχία. 

Η ευτυχία δεν είναι επίτευξη στόχων. Πηγάζει από μέσα σου, και όπως καλά ξέρεις είναι μικρές στιγμές. Με την οικογένεια, τους αγαπημένους σου, τους φίλους σου, τα παιδιά σου. 

Εκτός κι αν θυμάσαι εσύ μια μικρή πολύτιμη στιγμή ευτυχίας που μοιράστηκες με τον εργοδότη σου. Εκεί πάω πάσο. (στείλε μας details στο inbox, ειλικρινά έχει ενδιαφέρον).