Το χειρότερο που μπορεί να σου τύχει στη δουλειά

Να, σαν να ακούω τις απαντήσεις: Να σε απολύουν χωρίς προειδοποίηση. Να σε διώχνουν χωρίς αποζημίωση. Να μην σε πληρώνουν. Να βρωμάει ο διπλανός σου. Να θέλεις να πας και να γυρίσεις πάνω από τρεις ώρες.  

Ναι, ναι, όλα αυτά ισχύουν, βγαλμένα από τη ζωή προβλήματα που μπορεί να προκύψουν στον εργασιακό χώρο. 

Κι όμως, δεν υπάρχει χειρότερο για έναν εργαζόμενο από το να σε υποτιμάνε. Να αισθάνεσαι ότι δεν σε σέβονται. Να νιώθεις έντονη την τοξικότητα. Να μην υπάρχει δίαυλος επικοινωνίας. Να σου μιλάνε με αγένεια. 

Και ξέρεις τι γίνεται με αυτές τις περιπτώσεις. Συνήθως δεν καταγράφονται πουθενά. Δεν είναι μια απόλυση, μια αδικία για την οποία μπορεί να βρεθείς στις δικαστικές αίθουσες.

Πρόκειται για καταστάσεις τις οποίες εάν ανεχτείς για μεγάλο χρονικό διάστημα, θα βρεθείς σε άλλες αίθουσες. Αναμονής ψυχιατρικής κλινικής.

Θεωρείς ότι υπερβάλλω; Το ξέρεις ότι αυτά τα φαινόμενα ολοένα και αυξάνονται; Την ίδια στιγμή, μειώνονται και οι μισθοί. Ενώ δηλαδή παλιά έλεγες και ένα «ας κάνω λίγη υπομονή, η δουλειά είναι πολύ καλή, τα λεφτά είναι εξαιρετικά», ποιος μπορεί τώρα να πει κάτι τέτοιο; Ελάχιστοι. 

Εάν νιώθεις ότι σε υποτιμούν στη δουλειά σε ό,τι αφορά στις γνώσεις, την εμπειρία, την ικανότητα, μην αφήνεις αυτόν τον ανεμοστρόβιλο να σε παρασύρει. Στην τελική, θα σε πάρει και θα σε σηκώσει. 

Εάν μπορείς, μίλησε στον άνθρωπο που ευθύνεται. Εν συνεχεία, μίλησε στον από πάνω του. Και εάν η κατάσταση συνεχιστεί, αποφάσισε: Είσαι διατεθειμένη να εργάζεσαι για να πληρώνεις τη νοσηλεία σου; Απόφαση ζωής.