Τι να κάνεις όταν περνάς την down φάση σου

Εκείνο το πρωί ξύπνησες έτσι. Χάλια. Δεν ήθελες να πας στη δουλειά, δεν ήθελες καν να βρεις μια δικαιολογία για να πεις. Δεν ήθελες να σηκώσεις το τηλέφωνο. Δεν ήθελες να μάθεις τι κάνει ο κόσμος των σόσιαλ. 

Ήθελες μόνο να χωθείς σε μια φλις κουβέρτα στη γωνιά του καναπέ και να κοιμάσαι. 

Δεν ήξερες τι φταίει. Ποιος φταίει. Τι θέλεις. Δεν ήθελες να σκέφτεσαι καν. Περνούσες μια down φάση. 

Οκ. Μπορεί να είναι οκ μια down φάση; Ξεκάθαρα ναι. Είναι ό,τι πιο φυσιολογικό μπορεί να σου συμβεί. 

- Είναι η ανάγκη σου για ξεκούραση που δεν επέτρεψες πριν στον εαυτό σου να έχει. 

- Είναι η ανάγκη σου να μην κάνεις τίποτα (αυτή η υπέροχη τέχνη του τίποτα...) γιατί κάθε μέρα είσαι ένα ρομπότ και εκτελείς εντολές. 

- Είναι η ανάγκη σου να μείνεις μόνη με τον εαυτό σου γιατί δίνεσαι συνέχεια στους γύρω σου. 

Πέρνα το, ζήστο, βίωσέ το στον απόλυτο βαθμό- ναι, ένα ποτήρι κόκκινο κρασί στις 2 η ώρα το μεσημέρι, γιατί όχι; Μόλις φθίνει και τελικά σου φύγει, μόνο τότε θα καταλάβεις πόση ενέργεια σου έδωσε. 

Και μην τους ακούς. Χαμογέλα όταν θέλεις και όσο θέλεις. Μούτρο σου και καμάρι σου.