Ταπί αλλά όχι ψύχραιμη 

Μήπως σκάνε στο κινητό σου ενημερώσεις για φιλανθρωπικά μπαζάρ και απλά κλαις; Μήπως λαμβάνεις μηνύματα για εκπτώσεις σε γνωστά πολυκαταστήματα επώνυμων ειδών και απλά σκας στα γέλια;

Είσαι ταπί αλλά όχι ψύχραιμη; Πολύς κόσμος έχει περάσει ακριβώς το ίδιο. Ναι, αλήθεια σου λέω. Το έχω ζήσει κι εγώ, να έρχονται γιορτές και να μου φαίνεται απλά ειρωνεία της τύχης το μήνυμα στο κινητό από κοσμηματοπωλείο του Κολωνακίου για το νέο γούρι. Που ούτε λεφτά για εισιτήριο του μετρό δεν είχα να κατέβω Σύνταγμα, όχι να πάρω και το χρυσό γουράκι...

Είναι αυτή η εποχή του χρόνου που όλα μεγεθύνονται. Κυρίως η άδεια σου τσέπη που τώρα τη νιώθεις σαν το Φαράγγι του Βίκου. Γιατί ναι, θες να πάρεις το κατιτίς σου. Θες να φτιάξεις ένα γλυκό να μυρίσει το σπίτι. Να πάρεις ένα δωράκι στους δικούς σου. Να πάρεις μια καινούρια σειρά λαμπάκια γιατί τα παλιά κάηκαν. Θες να πάρεις αλλά κυρίως θες να δώσεις. 

Και νιώθεις χάλια. Και καταριέσαι την ανεργία σου. Και ζηλεύεις την κοπέλα μπροστά σου στο ταμείο που έχει γεμίσει το καρότσι ενώ εσύ έχεις πάρει απλώς τα βασικά.

Ναι, είναι δύσκολο. Σε αυτή τη φάση, αυτό που θα σε σώσει είναι να σκεφτείς όλα όσα έχεις.

- Έχεις την υγεία σου; Οι δικοί σου είναι καλά; 
- Έχεις ανθρώπους που σε αγαπάνε; Συγγενείς, φίλους, αγαπημένο, παιδιά;
- Έχεις μια στέγη πάνω από το κεφάλι σου;
- Έχεις να φας;

Δεν πάω να σου χρυσώσω το χάπι αλλά ειλικρινά καμιά φορά ξεχνάμε τα βασικά. Την υγεία μας, την αγάπη, μια στέγη και ένα πιάτο φαγητό. Καθόλου αυτονόητα για πολλούς συνανθρώπους μας. 

Γιορτές είναι και είμαι σίγουρη ότι εάν τις περάσεις με όσους αγαπάς και σε αγαπούν, θα είναι αξέχαστες. Και να είσαι σίγουρη ότι όσοι σε αγαπούν δεν περιμένουν από εσένα ούτε δώρα ούτε τραπεζώματα. Περιμένουν την αγάπη και το χαμόγελό σου.