6 λόγοι για να ωθείς το παιδί στο κινητικό παιχνίδι

Χθες το απόγευμα βρισκόμουν στην παιδική χαρά με την κόρη μου και καθώς την έβλεπα να προσπαθεί να σκαρφαλώσει ολοένα και πιο ψηλά σε ένα παιχνίδι, έτρεμε η ψυχή μου.

Σε κάθε βήμα προς τα πάνω γύριζε και με κοιτούσε σαν να ήθελε να της πω Συνέχισε! Μπράβο! Πήγαινε πιο ψηλά! Και αυτό ακριβώς έκανα. Μόνο που μέσα μου σκεφτόμουν Κι αν πέσει; Κι αν χτυπήσει; Και εάν δεν τα καταφέρει;  

Ξέρω όμως ότι αυτούς τους φόβους μου πρέπει να τους πνίγω εάν θέλω το παιδί μου να γίνει ανεξάρτητο, δυναμικό, εάν θέλω να προσπαθεί και να ρισκάρει. 

Αυτό μας συμβουλεύουν να κάνουμε και οι ειδικοί. Να ελέγχουμε την υπερπροστατευτικότητά μας, που μπορεί να δημιουργήσει στα παιδιά μια λανθασμένη άποψη για την πραγματικότητα, και να τα ωθούμε στο κινητικό παιχνίδι. 

Συγκεκριμένα μάς προτείνουν:

1. Να πηγαίνουμε τα παιδιά να παίζουν στην ύπαιθρο, στη φύση, στα χώματα.

2. Να μην τους καθορίζουμε το κάθε βήμα αλλά να τα αφήνουμε να βρίσκουν μόνα τρόπους να τα καταφέρνουν. 

3. Να μην πανικοβαλόμαστε κάθε φορά που τα παιδιά πέφτουν και χτυπάνε. 

4. Να πηγαίνουμε βόλτες με τα ποδήλατα, τα πατίνια, τα ρόλερ και να μην τρέμουμε για τα πιθανά πεσίματα. 

5. Να μην έχουμε εύκαιρα τα Πρόσεχε! και Μη εκεί!.

6. Να τα επιβραβεύουμε σε ό,τι καταφέρνουν να κάνουν.