Μαμά, γιατί καπνίζεις στο αυτοκίνητο;

Γονείς που επιτρέπουν στα παιδιά τους να κάθονται μπροστά, γονείς που δεν τους λένε να βάζουν ζώνη, γονείς που καπνίζουν αρειμανίως ενώ οδηγούν με το παιδί μέσα στο όχημα. 

Δεν ξέρω τι είναι χειρότερο. Μου φαίνονται όλα τόσο λάθος. Μου φαίνονται όλα τόσο οικείες, άσχημες εικόνες της καθημερινότητας. 

Δεν θα κουνήσω το δάκτυλο. Είμαι και εγώ μαμά, δυστυχώς και παρά τις παρακλήσεις της κόρης μου, και καπνίστρια. Και ναι, έχω καπνίσει στο αυτοκίνητο με την κόρη μου στο πίσω κάθισμα. Με το χέρι εντελώς έξω από το ανοιχτό παράθυρο, αλλά, έχω καπνίσει.

Δεν το κάνω πλέον. Όχι γιατί φοβάμαι μη και μου πάρουν το δίπλωμα ή μήπως πληρώσω το πρόστιμο των 1.500 ευρώ. Αλλά γιατί κάνω λάθη και προσπαθώ να τα διορθώνω. Δεν είμαι ένα καλό πρότυπο για το παιδί μου, και αυτό είναι κάτι που με βασανίζει. Για πόσο ακόμα; 

Οι έρευνες το λένε ξεκάθαρα: Όταν ο/η οδηγός καπνίζει, το παιδί που κάθεται πίσω (ελπίζω), εισπνέει επικίνδυνα μικροσωματίδια. Γίνεται ένας μικρός, παθητικός καπνιστής. 

Και ας μην ξεχνάμε ότι το αναπνευστικό ενός παιδιού δεν είναι αρκετά αναπτυγμένο όσο ενός ενήλικα, συνεπώς είναι ακόμα πιο επιρρεπές και αδύναμο μπροστά σε αυτή τη βλαβερή συνήθεια. 

Από την άλλη, όσο φανατικός καπνιστής κι αν είσαι, πόσες φορές μες την ημέρα, για πόση ώρα βάζεις το παιδί σου μέσα στο αυτοκίνητο; Δεν μπορείς αυτές τις ώρες, τις στιγμές ας πούμε καλύτερα, να κάνεις μια μικρή θυσία; Να του κάνεις τη χάρη και να μην καπνίσεις;

Όσο για όλες τις υπόλοιπες που είσαι πάφα-πούφα, ακόμα και χωρίς την παρουσία του παιδιού, ας θυμάσαι ότι εκείνο σε θέλει υγιή. Αλλά αυτό είναι μια άλλη μεγάλη κουβέντα, που δεν σηκώνει τσιγάρο αλλά πολλή συζήτηση. Και μια μεγάλη απόφαση.