Συνέχεια σε διακόπτει, τι κάνεις;

Η ιστορία της ζωής μας. Πας να μιλήσεις για λίγο ο άνθρωπος με μια φίλη στο τηλέφωνο και τσουπ, στα δύο λεπτά, σκάει μύτη και αρχίζει τα «Μαμά, θέλω τοστ/χάλασε η τηλεόραση/λερώθηκα/θέλω κάτι να σου πω/πόση ώρα μιλάς πια;». 

Σπάσιμο. Και τελικά προτιμάς να μην μιλάς με άνθρωπο προκειμένου να μην σου σπάνε τα νεύρα. Και αυτό όμως καθόλου λογικό δεν είναι. 

Φυσικά το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και όταν έχεις μία συζήτηση με έναν φίλο/μια φίλη. Εκεί που τα παιδιά παίζουν και εσείς τα λέτε, σκάνε και πάλι μύτη να ζητήσουν κάτι, τώρα. Και σε διακόπτουν. Τι κάνεις;

- Εξήγησε στο παιδί πως όταν μιλάς στο τηλέφωνο, είτε με μια φίλη είτε για δουλειά, δεν πρέπει να σε διακόπτει, εκτός κι αν πραγματικά συμβαίνει κάτι. Πως πρέπει να κάνει υπομονή και σε λίγο θα είσαι και πάλι μαζί σου.

- Δώσε το καλό παράδειγμα και μην πετάγεσαι στις κουβέντες φίλων. Σε περίπτωση που διακόψεις κάποιον η φράση «συγγνώμη που σε διακόπτω αλλά...» είναι φυσικό αλλά και ευγενικό να ειπωθεί.

- Την ώρα που θέλεις να μιλήσεις στο τηλέφωνο, εξασφάλισε ότι το παιδί έχει με κάτι δημιουργικό να ασχοληθεί. Πού και πού ρίχνε μια ματιά, ή κάντου ένα νόημα ότι «μπράβο, τα πας τέλεια». 

Το παιδί θέλει την προσοχή σου, και δεν μπορεί να την μοιραστεί με κανέναν. Μεγαλώνοντας όμως μπορεί να καταλάβει ότι η μαμά δεν μπορεί να είναι μαζί του 24/7. Θα μιλήσει, θα δουλέψει, θα κάνει μια συζήτηση, θα πιει έναν καφέ αδιάκοπτα.

Και εάν το παιδί είναι ακόμα μικρό, μην σου φαίνεται ουτοπικό. Υπομονή, θα συμβεί, να είσαι βέβαιη.