Κάποιος χτυπάει το παιδί του, τι κάνεις;

Ναι, είσαι κατά της βίας. Ξέρεις καλά όμως ότι ανθεί. Και ξέρεις ότι ο γείτονας, ή ένας γνωστός σου ασκεί βία στο παιδί του. Ποια η θέση σου;

Είναι γεγονός ότι οι περισσότεροι θύτες είναι είτε οι γονείς είτε άτομα του οικείου περιβάλλοντος του παιδιού.

Είναι επίσης γεγονός ότι πολύ δύσκολα ένα παιδί θα το καταγγείλει ή θα ζητήσει βοήθεια από κάποιον μεγαλύτερο. 

Και το πιο λυπηρό είναι ότι στις περισσότερες περιπτώσεις η βία δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί. 

Τι σημαίνει αυτό; Ότι καθόμαστε με σταυρωμένα χέρια; Ότι κάνουμε πως δεν ακούμε τις παιδικές εκκλήσεις για βοήθεια ή δεν βλέπουμε τα σημάδια σε ένα κακοποιημένο παιδί;

Προφανώς και όχι. Εάν δεν θέλουμε να ζήσουμε με τις τύψεις, εάν θέλουμε να λεγόμαστε άνθρωποι, παρεμβαίνουμε. 

Ας μην σκεφτόμαστε ότι ίσως αυτή μας η κίνηση μπορεί να κάνει τα πράγματα χειρότερα για το ίδιο το παιδί. Κανένα παιδί δεν αξίζει να το παραμελούν, να του στερούν την τροφή, να το βγάζουν στην επαιτεία, να το κρατάνε φυλακισμένο, να το χτυπούν, να το βρίζουν. 

Ενημερώνουμε τις αρμόδιες αρχές, επώνυμα ή ανώνυμα, παίρνοντας τηλέφωνο: στην Εθνική Γραμμή Παιδικής Προστασίας (1107), στην Γραμμή Στήριξης Παιδιών και Εφήβων (116 111), στην Εθνική Τηλεφωνική Γραμμή για τα Παιδιά (1056), στη Γραμμή Βοήθειας ΥποΣΤΗΡΙΖΩ (80011 80015), στη Γραμμή Μαζί για το Παιδί (115 25) και στην Γραμμή του Συνηγόρου του Παιδιού (800 11 332 000).