Τι κάνει το παιδί μου στο δικό σου story;

Το παιδί μου εγώ το εκθέτω στα σόσιαλ μίντια. Δημοσιογράφος είμαι, mom blogger είμαι, ο μπαμπάς της δεν έχει πρόβλημα, και να σου η μικρή σε Facebook και Instagram. Όχι άκριτα, όχι έτσι απλά, με κανόνες, αλλά το κάνω.

Προχθές ανέβασα ένα βιντεάκι με την ίδια και μια φίλη της, και κατόπιν εορτής έμαθα ότι ο μπαμπάς του κοριτσιού είναι κατά των φωτογραφιών των παιδιών στα σόσιαλ μίντια. Λυπήθηκα που δεν το ήξερα από πριν. Και δεν θα το ξανακάνω. 

Σε λίγες μέρες όμως, που θα γίνουν οι γιορτές οι χριστουγεννιάτικες στα σχολεία, τι φατσούλες έχουμε να δούμε, δεν λέγεται. Γιατί τόση συγκίνηση, τόση περηφάνεια που το παιδί σου κάνει τον έναν από τους τρεις Μάγους, δεν μπορείς να την κρύψεις. Θέλεις να τη μοιραστείς. Και καλά κάνεις. Μαζί σου είμαι.

Τι γίνεται όμως, βρε γονείς, με τα stories; Τραβάει ο άλλος βιντεάκι ή κάνει live στη γιορτή και προφανώς δεν ζουμάρει στο παιδί του αλλά τραβάει όλη την τάξη εν δράσει. Και για ένα 24ωρο παιδιά τα οποία δεν εκτίθενται ποτέ και για κανέναν λόγο στα σόσιαλ, πρωταγωνιστούν σε ένα στόρι εν αγνοία των γονέων. 

Είναι τώρα σωστό αυτό; Δηλαδή, πες μου, πώς το σκέφτεσαι; Οκ, λάθος ερώτηση. Δεν το σκέφτεσαι. 

Θέλεις να ανεβάσεις το παιδάκι σου; Ανέβασέ το. Τα άλλα όμως; Γιατί στις φωτογραφίες βάζεις αυτές τις χαρακτηριστικές φατσούλες με τις καρδούλες για μάτια που κρύβουν τα παιδικά προσωπάκια, και όλα καλά. Στα stories όμως; 

Γονιέ μου, σόρι αλλά έχω βρει καλύτερο Insta story. Το νου σου.