Γιατί τα παιδιά αλλάζουν συνέχεια αθλήματα;

Είναι ένα θέμα συζήτησης που κάνω συχνά με άλλες μαμάδες. Ενώ εκεί που σου λένε ότι θέλουν με τα χίλια να ξεκινήσουν βόλεϊ, και εσύ ψάχνεις συλλόγους, προπονητές, ώρες για να τα πηγαίνεις, και όλα πάνω μια χαρά, έρχεται μια ωραία πρωία που σου ανακοινώνουν ότι μισούν το βόλεϊ, και το όποιο βόλεϊ.

Τώρα το παιδί θέλει τένις. Επηρεάστηκε από τον Τσιτσιπά; Μπορεί. Επηρεάστηκε από κάποιον φίλο του που κάνει τένις και θέλει να πηγαίνουν μαζί; Και αυτό παίζει. 

Και εσύ τι κάνεις; Ξαναψάχνεσαι. Αλλά παράλληλα αναρωτιέσαι: Είναι νορμάλ όλο αυτό;

Οι παιδοψυχολόγοι λένε ότι είναι απολύτως νορμάλ καθώς τα παιδιά θέλουν να δοκιμάζουν πολλά πράγματα. Να δοκιμάζουν ουσιαστικά τις δυνάμεις και τις δυνατότητές τους. Και αυτό μόνο ωραίο μπορεί να είναι. 

Το μόνο που πρέπει να σε προβληματίσει είναι το εάν το παιδί αγαπάει αληθινά ένα άθλημα και ξαφνικά αποφασίζει να το εγκαταλείψει, μήπως κάτι κρύβεται πίσω από αυτό. Μια κακή συμπεριφορά, ένας πολύ απαιτητικός προπονητής, ένας τσακωμός με κάποιον συναθλητή του.

Προσπάθησε να τα εκμαιεύσεις από το παιδί και εάν μπορείς να το συμβουλεύσεις πώς θα ξεπεράσει τις δυσκολίες. Αλλιώς, τρέχα να πάρεις ρακέτα.