Tο δεύτερο παιδί μπαίνει στον αυτόματο

Πρώτη φορά μαμά και ναι, είναι μια εμπειρία που δεν ξεχνάς ποτέ. Ξεχνιούνται δηλαδή τα βράδια που δεν σταμάταγε με τίποτα το κλάμα; Ξεχνιούνται οι στιγμές που ένιωθες το αίμα να ανεβαίνει στο κεφάλι σου; Ξεχνιέται η πρώτη φορά που έφτιαξες το γάλα του και τα έκανες όλα λάθος;

Και μετά από λίγα χρόνια, και ενώ δεν έχεις καν προλάβει να συνέλθεις από όλα τα παραπάνω ξεχνιούνται, αποφασίζεις να κάνεις το δεύτερο παιδάκι σου. 

Ξανά μανά, τα ίδια. Κι όμως, όλα πια είναι τόσο εύκολα. Τόσο οικεία, τόσο γνωστά. Όχι πως το δεύτερο παιδί έχει την ίδια συμπεριφορά και ιδιοσυγκρασία με το πρώτο. Αλλά είναι η μαμά πια απαλλαγμένη από τα μικρά-τεράστια άγχη της καθημερινότητας. 

Και όλα πια μπαίνουν στον αυτόματο. Και τα δεύτερα παιδιά μεγαλώνουν, όχι παραμελημένα, σε καμία περίπτωση, αλλά σίγουρα με λιγότερες υστερίες. 
Το δίλημμα να θηλάσω ή όχι δεν είναι τόσο τεράστιο.Έπεσε η πιπίλα στο πάτωμα; Οκ, δεν ήρθε και η καταστροφή του κόσμου. Τώρα ξέρεις έχεις πάντα μια δεύτερη καθαρή. Όπως έχεις και όλα τα απαραίτητα μαζί σου όταν βγαίνετε βόλτα.

Γιατί τώρα βγαίνεις και βόλτα, δεν κλείνεσαι στο σπίτι με ένα κοτσίδι στο κεφάλι, στου μωρού το προσκεφάλι.