Μαμά, θα τα φυλάξεις;

Ήμασταν στο ΚΙΠΣΝ μαζί με την κόρη μου και δεν ήξερα εάν ήταν ο ήλιος που φώτιζε το πρόσωπό της ή η χαρά της που ήμασταν μαζί φώτιζε τον κόσμο όλο.

Στο Σταύρος Νιάρχος έχει τόσα πράγματα να δεις και να κάνεις, και σίγουρα εντυπωσιάζεσαι - φαντάσου τώρα ένα παιδί πόσο έκθαμβο μένει.

Κι όμως, η κόρη μου, 10 ετών παρακαλώ, εκείνο το μεσημέρι μου ζήτησε να παίξουμε... κρυφτό. Και εκεί, μέσα στους ευωδιαστούς κήπους, στάθηκα να φυλάω μέχρι το 100 και μετά να την ψάχνω πίσω από θάμνους, λεβάντες και κορμούς ελιάς. 

Κρυφτό παίζει και με τη φίλη της τη Μαρίνα όταν τελειώνουν το μάθημα της ρυθμικής. Και γελάνε με την καρδιά τους. 

Όχι πως της λείπουν τα επιτραπέζια ή τα online παιχνίδια. Αυτά όμως τα απλά, τα παλιά, τα παραδοσιακά βγάζουν άλλη χαρά. 

Φτου και βγαίνω! Τι κι αν είμαι μαμά; Θα σε βρω ό,τι κι αν γίνει.