Γιατί λατρεύω τις παιδικές ταινίες- αλλά όχι όλες

Απευθύνονται οι παιδικές ταινίες μόνο σε λιλιπούτειους σινεφίλ; Πιστεύω ακράδαντα πως όχι. 

Πρέπει να είσαι γονιός/θεία/νονά για να βγάλεις εισιτήρια, να πάρεις και δύο κουβάδες ποπ κορν στα χέρια και να δεις ένα ωραίο animation; Εννοείται πως όχι. 

Προσωπικά, λάτρευα τις παιδικές ταινίες πολύ πριν γίνω μαμά. Πήγαινα με τον σύντροφό μου, και νυν σύζυγό μου, σινεμά μία φορά την εβδομάδα, συνήθως Κυριακές. Πράγμα που σημαίνει ότι βλέπαμε τις περισσότερες ταινίες που έβγαιναν, και δεν κατεβάζαμε παράνομα καμία. Και μια στο τόσο, όταν έβγαινε και καμία παιδική τύπου υπερπαραγωγή, τη βλέπαμε και την απολαμβάναμε σαν μικρά παιδιά.

Τι έχει αλλάξει τώρα; Εκτός του ότι έχουμε περάσει πια στον κόσμο της παρανομίας, και οι ενήλικες ταινίες προβάλλονται στην οθόνη της τηλεόρασής μας, ξάπλα στον καναπέ, βλέπω κυρίως παιδικές.

Τον τελευταίο χρόνο έχουμε κάνει πρόοδο. Βλέπουμε με την κόρη μου και ταινίες με υπότιτλους- ευτυχώς τους είπαν από το σχολείο να το κάνουν για να εξασκείται το αυτί τους στις ξένες γλώσσες.  

Έχω δει με την κόρη μου τα πάντα, από αριστουργήματα μέχρι αίσχη. Πιστεύω όμως ότι ακόμα και ο μικρός θεατής εκπαιδεύεται, δουλεύει το μάτι και η αισθητική του, και με τα χρόνια καταλαβαίνει από το πρώτο 5λεπτο αν η ταινία είναι μούρλια ή μάπα. 

Και η ταινία που θα δούμε αυτή την εβδομάδα είμαι 100% σίγουρη ότι θα είναι μούρλια. Ντάμπο, το πιο γλυκό ελεφαντάκι του κόσμου όλου, δια χειρός λατρεμένου Τιμ Μπάρτον! 

Βάλε και στους πρωταγωνιστικούς ρόλους τους: Eva Green, Colin Farrell (πεθαίνωωω), Michael Keaton, Danny DeVito και Alan Arkin, και τι άλλο θες να σου πω; 

Θα σου πω τι λέει ο ίδιος ο σκηνοθέτης για αυτή την ταινία που εξυμνεί τη διαφορετικότητα και την οικογένεια: «Η ιδέα του να είσαι μέρος ενός τσίρκου έχει να κάνει με μια αλλόκοτη οικογένεια από περιθωριακούς τύπους που δεν ταιριάζουν στην κοινωνία και που όλοι τους αντιμετωπίζουν με διαφορετικό τρόπο. Αυτή είναι η ουσία της ταινίας».

Να σου πω και ότι η ταινία προβάλλεται από τις 28 Μαρτίου στους κινηματογράφους από την Feelgood και σε 3D, μεταγλωττισμένο και με υπότιτλους. 

Θα θέλεις να τη δεις, και χωρίς παιδιά.