Το παιδί μου είναι πολύ ντροπαλό

Η Αγγελική Σανδήλου – Γαβαλά, Κλινική Ψυχολόγος MSc, Ψυχοθεραπεύτρια μας δίνει την πολύτιμη βοήθειά της: “Καταρχήν να κάνουμε ένα διαχωρισμό ανάμεσα στα ντροπαλά παιδιά και σ᾽ αυτά που δεν έχουν αυτοεκτίμηση. Το ντροπαλό παιδί είναι θέμα χαρακτήρα. Το παιδί χωρίς αυτοεκτίμηση, χρειάζεται μια διαφορετική αντιμετώπιση και καλό θα είναι να απευθυνθούμε σε ένα ειδικό, ώστε να μας κατευθύνει.

Ντροπαλό είναι ένα παιδί, που μπορεί να δυσκολεύεται να κάνει φίλους, να δυσκολεύεται να ενταχθεί σε ένα καινούργιο περιβάλλον και να θέλει το χρόνο του. Αργεί να ενταχθεί, αλλά τελικά τα καταφέρνει. Το παιδί με χαμηλή αυτοεκτίμηση, είναι ένα παιδί που δεν έχει φίλους, που δεν παίζει με κανέναν στο σχολείο, που δεν μπορεί να υπερασπιστεί καθόλου τον εαυτό του, να διεκδικήσει, να εκφραστεί.

Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε εμείς τώρα το παιδί μας, αν είναι ντροπαλό.

- Δεν λέμε ποτέ μπροστά στους άλλους “α,  η Γεωργία, ή η Κατερίνα, για παράδειγμα, είναι ντροπαλή”. Αυτό το κάνουμε συχνά εμείς οι γονείς και δεν είναι σωστό, γιατί είναι σαν να βάζουμε στο παιδί ταμπέλα.

- Είναι σημαντικό να αποδεχτούμε το παιδί, γι᾽αυτό που είναι, να το εμπιστευτούμε και να του δώσουμε το χρόνο που χρειάζεται για να ξεδιπλωθεί.

- Δεν μπαίνουμε ποτέ εμείς μπροστά για να μιλήσουμε για εκείνο, γιατί του κόβουμε κι άλλο τα φτερά. Για παράδειγμα αν το ρωτήσουν “πώς σε λένε “ δεν απαντάμε για εκείνο. Τo αφήνουμε να το κάνει μόνο του, όταν νιώσει άνετα.

Παρεμβαίνουμε μόνο σε περίπτωση που κάποιος το κοροϊδέψει, ή γίνει απέναντί του επιθετικός είτε σωματικά, είτε λεκτικά. Αν γίνει κάτι τέτοιο, μπορούμε ή να μιλήσουμε στα παιδιά που το κορόϊδεψαν, ή να απευθυνθούμε στους γονείς τους.  

- Καλό είναι να επιδιώκουμε να βρίσκεται με παιδιά της ηλικίας του εκτός σχολείου, να κάνει κάποιο ομαδικό άθλημα, ή μια ομαδική δραστηριότητα και βέβαια πάντα να επιβραβεύουμε κάθε μικρό βήμα που κάνει."