Σκέψεις για την καλοσύνη

Πριν μερικές μέρες, πήρα στα χέρια μου ένα μικρό, κίτρινο, συμπαθητικό βιβλίο. Περιέχει μια ομιλία που έδωσε ο George Saunders, σε τελετή αποφοίτησης του Πανεπιστημίου των Συρακουσών. Το διάβασα μέσα σε λιγότερο από μια ώρα, με έκανε να χαμογελάσω, να σκεφτώ, και να υποσχεθώ στον εαυτό μου να γίνω καλύτερος άνθρωπος.

Ήθελα να σου γράψω λίγο πιο αναλυτικά κάποια στιγμή σχετικά με το περιεχόμενο του κλπ. Δεν είχα προσδιορίσει το πότε, μέχρι που σήμερα, έχοντας ακόμα πλάκωμα από όλα όσα συμβαίνουν, διάβασα στο news247.gr:

Σωφρονιστικοί υπάλληλοι και κρατούμενοι παραδίδουν στους πληγέντες από τη φονική φωτιά στην Αττική 3.000 συσκευασμένα αρτίδια και 6.000 μεγάλες φιάλες εμφιαλωμένου νερού, παραδίδοντας ταυτόχρονα και μαθήματα ανθρωπιάς.

Μέσα σε πολύ λίγο, συνέδεσα αυτές τις γραμμές με όσα διάβασα σε αυτό το βιβλίο. Αφορούσαν την καλοσύνη. Ο George Saunders, έλεγε στους απόφοιτους, να προχωρήσουν στο μέλλον τους βάζοντας ως στόχο να καλλιεργήσουν την καλοσύνη τους. Μέσα από το δικό του παράδειγμα, προσπαθούσε να παρακινήσει τους νέους ανθρώπους, να γίνουν καλύτερες εκδοχές του εαυτού τους. Να βρουν τι τους κάνει πιο καλούς, και να το βάλουν στη ζωή τους, γιατί μόνο αυτό μετράει.

Βλέποντας αυτό που έκαναν οι σωφροντιστικοί υπάλληλοι και οι κρατούμενοι, ξεκίνησα να συνειδητοποιώ. Τι μάχες έκαναν οι εθελοντές πυροσβέστες, τι αγώνα οι εθελοντές ψαράδες, τι προσπάθεια όσοι μαζεύτηκαν τις επόμενες ώρες στην περιοχή να μοιράσουν νερά, φαγητά, ρούχα… Πόση καλοσύνη τελικά εκδηλώθηκε μέσα στην τραγωδιά.

Και έτσι, σου γράφω, τελικά, για το «Με τα συγχαρητήρια μου – Σκέψεις για την Καλοσύνη». Λιγότερο για να σου πω για σε τι αναφέρεται, και περισσότερο για να μοιραστώ μαζί σου αυτό που ένιωσα σήμερα:

Είναι λες και πάρα πολλοί Έλληνες να διάβασαν αυτό το βιβλιαράκι, και να το υπάκουσαν μέχρι την τελευταία του γραμμή. «Δε θέλουμε άλλα ρούχα και τρόφιμα», υπάρχει υπερπροσφορά. Τι νίκη μέσα στην πανωλεθρία!

*Ενημερώσου εδώ για τις ανάγκες που υπάρχουν.

Πηγή: Mybookmark.gr