Τα φαινόμενα απατούν...

Πόσες φορές έχεις παίξει με την αλήθεια; Με τις λέξεις; Με τους (μικρούς και μεγάλους) φόβους σου; Με τις "εντυπώσεις"; Με τις πολλές όψεις του ίδιου (γνωστού) νομίσματος; Mε τον εαυτό σου; 

Ο Oscar Wilde, πάντως, έλεγε πως "Ο άνθρωπος είναι λιγότερο ο εαυτός του όταν μιλάει ως ο εαυτός του. Δώσ' του μια μάσκα και θα σου πει την αλήθεια". Κι εμείς μπήκαμε στην περίοδο της... μάσκας! Το ξέρεις, όχι;

Έχεις τρεις βδομάδες για να διαλέξεις, ως άλλη Mrs Hartford- Νικόλ Κίντμαν στα "Μάτια ερμητικά κλειστά", του Κιούμπρικ -τη δική σου. Και να "παίξεις", φορώντας την, αυτό που θέλεις, ή που νομίζεις πως θέλεις, με μοβ "όχι" και κόκκινα "ναι", σιωπηλά "πάντα" και ηχερά "ποτέ"*. Σε δόξα της γιορτής. Της Αποκριάς. Αλλά και των μέσα σου σελίδων. 

"Η αρετή θέλει βέλο, ενώ η αμαρτία μάσκα", ελεγε ο Βικτορ Ουγκώ. Ενώ ο ψυχαναλυτής Έριχ Φρομ πιστευε πως "όσο ανεβαίνουμε στην κοινωνική κλίμακα, η αχρειότητα φοράει πιο αδιαπέραστη μάσκα". 

"Ένα πρόσωπο είναι ευκίνητο, μια μάσκα όχι", έγραφε ο Γάλλος δημοσιογράφος Maurice Chapelan. 

"To χιούμορ είναι αγωνία κρυμμένη πίσω από μια χαρούμενη μάσκα", διάβασα σ' έναν, τοίχο. Ενώ το παλιό "Αν βγάλουμε τη μάσκα απ' τη μοναξιά, θα δούμε μόνο περηφάνια", το πάω και στοίχημα! 

Την Edith Sitwell, Αγγλίδα ποιήτρια, την πρωτοδιάβασα στο Πανεπιστήμιο. "Όλοι φοράμε μάσκες, και έρχεται η στιγμή που δεν μπορούμε να τις βγάλουμε χωρίς να ξεκολλήσουμε μαζί τους και το δέρμα μας", έγραφε στις σελίδες της . Μου άρεσε. Και το κράτησα.

Απ' αυτά που σου... αράδιασα, να κρατήσεις όσα σε κάνουν να νιώθεις... Interactive με την αλήθεια σου.

Τ' άλλα ρίξ' τα στον κάδο της ανακύκλωσης. Η ιστορία της μάσκας που θα διαλέξεις εσύ, αφού ξεφορτωθείς όλα τα "κλισέ", θα είναι σίγουρα η καλύτερη. Γιατί θα είναι δική σου.

Καλή Αποκριά!

*  "Ο κήπος με τις αυταπάτες", Οδυσσέας Ελύτης, Υψιλον/βιβλία