«Η μουσική είναι το οξυγόνο μου και δεν μπορώ χωρίς αυτήν» Δώρος Δημοσθένους

Με αφορμή το Retrospectiva, τις εμφανίσεις του στο Half Note στις 24-26/2, ο ταλαντούχος Δώρος Δημοσθένους μίλησε στο allyou.gr και την Αγγελική Λάλου σε μια απολαυστική συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης.

Τι θα ακούσουμε στο Half Note – τι σημαίνει Retrospectiva για εσάς;

Τραγούδια όπως των Michel Legrand, του Μάνου Χατζιδάκι, μια μουσική που έχει πει στα γαλλικά η Dalida, Simon and Garfunkel, Queen, Beatles, Μίμη Πλέσσα, Γιάννη Σπανό, Γιώργο Χατζηνάσιο, Διονύση Σαββόπουλο, Δήμο Μούτση και κάποια τραγούδια που έχω διασκευάσει στον προηγούμενο μου δίσκο. Οι βραδιές είναι κυρίως επικεντρωμένες στις δεκαετίες των 60s-70s. Retrospectiva είναι αυτό που αποτελεί τον απόηχο αυτών των δεκαετιών, όπου υπήρχε ένας οργασμός μουσικής δημιουργίας.

Τι αναμνήσεις σας ξυπνάνε οι Απόκριες;

Μου ξυπνάνε την πόλη που γεννήθηκα την Λεμεσό της Κύπρου όπου είναι και το επίκεντρο των Αποκριών στην Κύπρο.

Αν δεν ζούσατε στο 2023 σε ποια δεκαετία-εποχή θα θέλατε να ζείτε;

Στη δεκαετία του 50-60.

Πώς βιώνετε σήμερα όλη αυτή την ειδεχθή πραγματικότητα και επικαιρότητα με την έμφυλη βία και τη δραματική αύξηση των γυναικοκτονιών, αλλά και τη γενικότερη οπισθοδρόμηση ως προς βασικά δικαιώματα των γυναικών;

Πιστεύω ότι η βία μας έγινε πιο εμφανής γιατί πάντα υπήρχε. Είναι καλό που βγαίνει στο φως.

Με το ελληνικό #metoo να έχει συνταράξει το καλλιτεχνικό γίγνεσθαι πώς βλέπετε σήμερα την κατάσταση στον χώρο;

Βλέπω να βελτιώνεται η κατάσταση και να γίνονται πιο ευδιάκριτα τα όρια σε ορισμένες περιπτώσεις όμως υπάρχει και κάποια υπερβολή με το political correct.

Ζούμε μια εποχή όπου η τέχνη και οι καλλιτέχνες όχι μόνο δεν έχουν κρατική στήριξη αλλά βάλλονται από παντού, πώς βλέπετε τις τελευταίες εξελίξεις;

Αν θέλουμε να συμπεριλαμβανόμαστε στις πολιτισμένες χώρες μπορούμε να παραδειγματιστούμε και να ακολουθήσουμε αυτό που κάνουν αυτές όχι μόνο για τον καλλιτεχνικό χώρο αλλά και για την κοινωνία

Πόση μουσική έχει η μέρα σας και πότε αποφασίσατε ότι θα θέλατε να ασχοληθείτε με τη μουσική – υπήρξαν στιγμές που σας δυσκόλεψε αυτή η επιλογή, το μετανιώσατε ποτέ;

Η μουσική θέλοντας και μη υπάρχει μέσα στο κεφάλι μου γι' αυτό δεν ακούω και πολύ συχνά. Από πολύ μικρός ένιωσα την επενέργεια της και θαύμαζα αυτούς που ασχολούνταν με την μουσική. Πολλές φορές έχω βιώσει ματαιώσεις και απογοητεύσεις στον χώρο μου αλλά είναι το οξυγόνο μου και δεν μπορώ χωρίς αυτήν, για μένα είναι όπως και το φαγητό.

Τι είναι αυτό που σας δίνει δύναμη;

Η στιγμή της δημιουργίας, οι καινούργιες εμπειρίες και η αναζήτησή ενός βαθύτερου νοήματος.

Ποιο τραγούδι λέτε από μέσα σας πιο συχνά και ποιο πιο πολύ φωναχτά ενώ κάνετε άλλα πράγματα;

Από μέσα μου έχω προσέξει τελευταία να τραγουδάω το «Έλα μωράκι μου» του Χρήστου Κυριαζή και φωναχτά το «Τα μάζεψα τα πράγματα» που λέει ο Στρατός Διονυσίου

Ποια συνεργασία ή εμφάνισή σας έχει χαραχθεί πιο πολύ μέσα σας στη μέχρι τώρα πορεία σας και γιατί;

Η συνεργασία μου με τον Λουκιανό Κηλαηδόνη γιατί ήταν μια περίοδος που κάναμε αρκετή παρέα και μιλούσαμε καθημερινά στο τηλέφωνο.

Τι αγαπάτε στα μιούζικαλ και πώς βλέπετε την τάση της μεταφοράς γνωστών ταινιών σε μουσικό θέατρο;

Αγαπώ κυρίως τα κλασικά μιούζικαλ για τις ωραίες μουσικές τους και το γεγονός ότι συνδυάζουν μουσική χορό και υποκριτική.

https://www.instagram.com/p/CozipMxsC2a/

Υπάρχει κάποιος ρόλος σε μιούζικαλ που ονειρεύεστε να ερμηνεύσετε;

Έχω παίξει το Grease, έχω ερμηνεύσει με την συμφωνική της Οξφόρδης το West Side Story θα ήθελα να ερμηνεύσω το Sunset Boulevard.

Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας;

Έχω ετοιμάσει έναν κύκλο τραγουδιών σε στίχους της Ελένης Φωτάκη σε μουσική δίκη μου τα οποία θα κυκλοφορήσουν σύντομα και είμαι έτοιμος να ξεκινήσω έναν άλλο κύκλο τραγουδιών σε μουσική δίκη μου και σε στίχους του φίλου μου Γιάννη Κουζάρη.