Εmma Shapplin: Δεν θα μπορούσε να είναι τίποτα άλλο εκτός από μεγάλη τραγουδίστρια!

Το αγαπημένο κορίτσι του ελληνικού κοινού βρίσκεται ξανά εντός συνόρων για μία μεγάλη συναυλία απόψε το βράδυ στην Ιερά Οδό, στα πλαίσια της φετινής ευρωπαϊκής της περιοδείας, “The Dandy's Tour”. Λίγες ώρες πριν την εμφάνιση της μπροστά στο αθηναϊκό κοινό, η Emma Shapplin φόρεσε ένα κομψό μαύρο κουστούμι, μας κοίταξε με τα γοητευτικά γαλάζια μάτια της και μας μίλησε για τα μελλοντικά δισκογραφικά της σχέδια, για την μανία της με τη ζωγραφική, για το ακατάστατο σπίτι της και για τον λόγο που οι γυναίκες στη Γαλλία εξιτάρονται τόσο από τον Φρανσουά Ολάντ…...

Η Ελλάδα είναι ένας σημαντικός προορισμός για μένα. Έχω έρθει στη χώρα σας πάνω από 10 φορές και είναι πλέον κάτι πολύ οικείο, κάτι πολύ ζεστά για μένα. Όμως την Ελλάδα την αγαπάω για έναν ακόμη λόγο. Γιατί έτυχε να βρεθώ εδώ στην αρχή της καριέρας μου, το 1998, δίνοντας μια συναυλία που με σημάδεψε. Από τότε έχω συχνά την ανάγκη να επιστρέφω.

Θέλω να πιστεύω ότι ο τελευταίος μου δίσκος “Dust Of a Dandy” είναι ροκ. Ή τουλάχιστον ότι είναι πιο ροκ απ' ότι με έχετε συνηθίσει μέχρι σήμερα. Ήθελα να κάνω κάτι διαφορετικό αυτή τη φορά, κάτι που να μην θυμίζε το νεοκλασσικό μου παρελθόν. Παρ' όλα αυτά πιστεύω ότι σύντομα θα επιστρέψω σε κάτι πιο κοντά στο ύφος με το οποίο με μάθατε.

Αυτή την περίοδο κάνω μαθήματα κλασσικού τραγουδιού στην Αγία Πετρούπολη. Είναι μια μεγάλη δοκιμασία και την ίδια στιγμή ένα μεγάλο σχολείο απ' το οποίο έχω ακόμα να πάρω πολλά. Υπάρχει μία έντονη σκέψη η επόμενη μου δουλειά να είναι κλασσική αλλά επειδή δεν έχω προχωρήσει ακόμα στην επιλογή τραγουδιών αλλά ούτε και στις υπόλοιπες λεπτομέρειες δεν θα ήθελα να πω τίποτα σχετικό ακόμα.

 Τα άλμπουμ μου για μένα είναι μία συνολική εμπειρία. Θέλω να ασχολούμαι με τα πάντα, απο την ηχογράφιση μέχρι το mastering και από τη μίξη μέχρι την δημιουργία του artwork. Το ζω στο σύνολο του και γι' αυτό το κάθε ένα από αυτά συμβολίζει για μένα μια διαφορετική φάση της ζωής μου.

 Το να τραγουδάς είναι κάτι που απαιτεί να μπαίνεις στο κατάλληλο mood οποιαδήποτε στιγμή. Ό,τι κι αν έχεις, ό,τι κι αν σε απασχολεί εκείνη την ώρα πρέπει να το κάνεις στην άκρη για να μπεις στο κλίμα που απαιτούν οι στίχοι του τραγουδιού και η μουσική. Για κάποιον τόσο εσωστρεφή όσο είμαι εγώ μερικές φορές είναι πάρα πολύ δύκολο. Την ίδια στιγμή όμως είναι και ωφέλιμο γιατί είναι ο τρόπος μου να εξωτερικεύω τον εαυτό μου.

Μου λένε συχνά ότι τραγουδάω με κάποια...υπεροψία. Μου αρέσει νομίζω αυτό. Γενικά στη ζωή μου ελπίζω ότι δεν είμαι καθόλου υπερόπτης. Στο τραγούδι όμως θα ήθελα να είμαι. Έστω λιγάκι.

Αν δεν ήμουν τραγουδίστρια θα μπορούσα να είμαι ζωγράφος ή φωτογράφος. Με τη ζωγραφική ειδικά έχω μεγάλο ψώνιο και μάλιστα αυτή την περίοδο περνάω μεγάλο μέρος του ελεύθερου χρόνου μου ζωγραφίζοντας. Μην έρθετε στο σπίτι μου, είναι χάλια...

Τώρα βέβαια που το σκέφτομαι ούτε ζωγραφίζω αλλά ούτε και τραβάω φωτογραφίες τόσο καλά όσο θέλω να πιστεύω ότι τραγουδάω. Οπότε νομίζω ότι θα μπορούσα να είμαι μόνο τραγουδίστρια. Τίποτα άλλο. 

Στα ταξίδια που κάνω ακούω παντού για την ελληνική οικονομική κρίση. Η κρίση δεν είναι ελληνική, είναι ευρωπαϊκή. Ο κόσμος παντού έχει αρχίσει να τρελαίνεται, και όχι μόνο ο λαός αλλά και οι ηγέτες των κρατών. Αυτό που ξέρω με σιγουριά είναι ότι δεν θα ήθελα με τίποτα να βρίσκομαι στην θέση κάποιου από αυτούς. Όχι, δεν θα ήθελα με τίποτα να είμαι πολιτικός.

Δεν έχω πραγματικά ιδέα τι βρίσκουν οι γυναίκες τόσο γοητευτικό στον Φρανσουά Ολάντ. Μήπως το ότι είναι πρόεδρος της Γαλλίας;

Όταν ακούω την λέξη «Ελλάδα» τέσσερα πράγματα μου έρχονται στο μυαλό: τοπία, ήλιος, φαγητό, χαμόγελα.