Αυτή τη Δευτέρα σαλπάρουμε (με καθυστέρηση)

Κάποιοι από εμάς προτιμούν τις διακοπές του Σεπτέμβρη. Δεν είμαστε πολλοί γι' αυτό ακριβώς το λόγο αυτές οι καθυστερημένες καλοκαιρινές διακοπές (ή οι πρόωρες φθινοπωρινές, όπως θέλεις πες το) είναι ιδιαίτερες και πολύτιμες. Αυτή τη δεύτερη, λοιπόν, βδομάδα του Σεπτέμβριο σαλπάρω για Πάρο.

Η Πάρος, λοιπόν, όπως θα ξέρεις είναι ένα από τα μεγάλα και πιο κοσμοπολίτικα νησιά των Κυκλάδων - απέναντι βρίσκεται η Αντίπαρος, ενώ μια ανάσα μακριά θα βρεις τη Νάξο και την Ηρακλειά. Αν από την άλλη έχεις όρεξη για περισσότερες εξορμήσεις, η Μύκονος, η Σαντορίνη και τα Κουφονήσια είναι επίσης εύκολα προσβάσιμα και όχι μόνο με τα πλοία της γραμμής αλλά και με μικρότερα καραβάκια που οργανώνουν κρουαζιέρες συγκεκριμένες μέρες της εβδομάδας.

Πίσω στην Πάρο όμως τώρα. Το αγαπημένο μου μέρος στο νησί είναι η Νάουσα. Όχι για τα πανέμορφα γραφικά σοκάκια και την πολυκοσμία της. Αλλά γιατί έχει την μαγική ιδιότητα να σε κάνει να αισθάνεσαι ασφάλεια και ηρεμία, παρά την πολυκοσμία της. Στη Νάουσα οι περισσότεροι αγαπούν τα πολλά και πραγματικά πανέμορφα μπαράκια με τα τραπεζάκια που γίνονται ένα με το κύμα και τα πάρτι μέχρι το πρωί στα μεγάλα clubs. Πριν φτάσεις όμως εκεί πρέπει να κάνεις μία στάση στο μαγικό σποτ της περιοχής, εκεί που σταματούν όλοι οι τουρίστες αλλά και όλοι οι ντόπιοι. Στους απίθανους λουκουμάδες του Παραδοσιακού. Τραγανοί, ζεστοί και ολόφρεσοι συνοδεύονται είτε με μέλι, είτε με σοκολάτα (γάλακτος ή λευκή). Μπόνους η μπάλα παγωτό σε διάφορες γεύσεις που μπορείς να προσθέσεις από πάνω. Κάθε μπολάκι αντιστοιχεί σε περίπου 9.451.548 θερμίδες, όμως αν φας θα με θυμηθείς. 

Αν πάλι πεινάς για... αλμυρό άλλαξε κατεύθυνση και πήγαινε προς το λιμανάκι εκεί όπου αράζουν τα κότερα και τα γιοτ που φτάνουν καθημερινά (οι Ιταλοί έχουν μεγάλη αδυναμία στο νησί και φροντίζουν να το τιγκάρουν στην κυριολεξία κάθε χρόνο). Εκεί ακριβώς βρίσκεται το εστιατόριο Meditteraneo. Τραπέζι αν δεν κλείσεις δεν θα βρεις, ούτε καν τον Σεπτέμβρη, ενώ η ουρά όσων περιμένουν την σειρά τους για να φάνε μετά τις 9 το βράδυ φτάνει μέχρι το διπλανό εστιατόριο. Το Meditteraneo τα συνδυάζει όλα: άψογο φαγητό και πολύ καλές τιμές. Με 20 ευρώ το άτομο θα φας καταπληκτικά, ενώ το κρασί με μόλις 2,5 ευρώ το ποτήρι είναι απλά υπέροχο. Σου προτείνω ανεπιφύλακτα την μακαρονάδα με καλαμάρι αλλά και τους φανταστικούς κολοκυθοκεφτέδες. 

Και τώρα ώρα για ποτό. Εκτός από το Barbarrosa που εδώ και πολλά χρόνια είναι το σήμα κατατεθέν του νησιού θα βρεις πολλά ακόμη μπαρ που «σκίζουν», ειδικά όταν μιλάμε για κοκτέιλ. Το κλασικό πλέον Agosta είναι number one ενώ η πιο καινούργια Φούσκα προσφέρεται αν έχεις διάθεση για περισσότερη ησυχία και ρομαντισμό. Εκεί θα βρεις και το υπέροχο Banana Blast, ένα κοκτέιλ που πολύ θα ήθελα να μπορούσα να σου περιγράψω αλλά είναι από αυτά τα πράγματα που για να τα εκτιμήσεις πρέπει να τα δοκιμάσεις. 

Και κλείνουμε με τα αυτονόητα. Βουτιές, βουτιές, και πάλι βουτιές. Εντάξει η Πούντα και η Σάντα Μαρία έχουν στο τσεπάκι τα μεγάλα εντυπωσιακά beach bars με τη φασαρία, την δυνατή μουσική και τον πολύ κόσμο. Εγώ όμως σου προτείνω να περάσεις μία βόλτα από την παραλία του Φάραγγα. Είναι επίσης οργανωμένη, έχει περισσότερη σκιά καθώς θα βρεις ξαπλώστρες ακόμη και κάτω από δένδρα. Αν πάλι είσαι φαν της απομόνωσης τότε δεν έχεις παρά να κατευθυνείς προς την άγνωστη τους περισσότερους παραλία της Τρυπητής. Δεν είναι πολύ εύκολα προσβάσιμη (θα χρειαστεί να αφήσεις το αυτοκίνητο στον δρόμο και να κατηφορήσεις με τα πόδια) αλλά η γαλήνη και τα υπέροχο πρασινογάλανα νερό θα σε αποζημιώσουν. 

Οι περισσότεροι θα σου πουν ότι για να χαρείς ένα ακριβό κυκλαδίτικο νησί όπως η Πάρος πρέπει να έχεις στο πορτοφόλι σου αρκετά χρήματα. Εγώ σου λέω ότι για να χαρείς την Πάρο αυτό που κατά κύριο λόγο χρειάζεσαι είναι το μαγιό σου. Α! Και εκείνο το αγόρι που συχνά κάνει αυτό το τραγούδι του Leonard Cohen να μοιάζει αληθινό. 

{videobox}vRMWW1KJD5E{/videobox}