Από το Μουσείο της Ακρόπολης στην Πλατεία Καρύτση!

Σήμερα, η μέρα είναι εορταστική και γι' αυτό αποφάσισα να κάνω τη βόλτα μου εξίσου "εορταστική" και... downtown. Και σου εξηγώ αμέσως τι περιλαμβάνει το πρόγραμμα!

Θα πάρουμε το μετρό, θα κατεβούμε στάση Ακρόπολη και να' μαστε, φτάσαμε... Στο Μουσείο που λατρεύουμε, στο μουσείο-όραμα της μαγικής ολοδικής μας Μελίνας, στο Μουσείο που έγινε κιόλας 6 χρόνων, που είναι ένα από τα τρία καλύτερα μουσεία του κόσμου και που από την πρώτη στιγμή που περπατάς πάνω στο γυάλινο δάπεδο βλέποντας έκπληκτος και συγκινημένος την αρχαιολογική ανασκαφή, αισθάνεσαι ευλογημένος. Στο Μουσείο της Ακρόπολης (και της Μελίνας) λοιπόν θα ξεκινήσουμε την σημερινή τεταρτιάτικη βόλτα μας. Μη με ρωτάς πόσες φορές έχω έρθει. Πολλές. Και κάθε φορά αισθάνομαι πως έχω να δω κι άλλα που δεν πρόσεξα, που δεν στάθηκα όσο έπρεπε, που δεν ήξερα πώς να τα δω, που ο χρόνος μου με πρόδωσε, που τα μάτια μου τα πλάνεψαν άλλα γλυπτά, αγγεία, ειδώλια, θεοί και ημίθεοι... Σήμερα, λοιπόν, θα ξεναγηθώ για ακόμα μια φορά στους μικρούς θησαυρούς του, που είναι γεμάτοι ιστορίες, σύμβολα, τελετουργίες. Μάλιστα, λόγω της ημέρας, το Μουσείο έχει δωρεάν είσοδο για όλους. Άρα είναι η κατάλληλη ευκαιρία για να το δεις κι εσύ για άλλη μια φορά. 

Κι από το Μουσείο της Ακρόπολης θα πάρω το μετρό με προορισμό το Σύνταγμα κι από εκεί για Πλατεία Καρύτση. Εκεί που, για μένα, όλα μυρίζουν την αγαπημένη μυρωδιά του τυπωμένου χαρτιού, κουβαλάνε τόμους εφημερίδων και περιοδικών, μνήμες από ταινίες (λατρεμένο Αττικόν), παραστάσεις (θέατρο Μουσούρη), συναυλίες (Παρνασσός) και σήμερα έχουν ένα καινούργιο άρωμα ζωντάνιας με τα δεκάδες μικρά καινούργια στέκια. Στην Πλατεία Καρύτση, λοιπόν, θα καθίσω αναπαυτικά στο Ale Blues (Πλατεία Καρύτση 10). Όχι, δεν θα είμαι μόνη μου. Μαζί μου θα είναι ο... Μοντιανό, ο Γάλλος συγγραφέας που βραβεύτηκε με Νόμπελ Λογοτεχνίας 2014. Θεωρείται ένας από τους πιο σημαντικούς πεζογράφους κι αυτό που εμένα μου αρέσει σ' αυτόν είναι που τον βρίσκω ατμοσφαιρικό, χαμηλότονο και που στη γραφή του υπάρχει  μια μελαγχολία, μια νοσταλγικότητα αλλά ταυτόχρονα και μια θετική στάση απέναντι στη ζωή... Σήμερα, έχω μαζί μου το βιβλίο του "Στο cafe της χαμένης νιότης" (Εκδόσεις Πόλις) και σκοπεύω να το απολαύσω με ένα μεγάλο απογευματινό καφέ (και ένα νόστιμο σνακ),  παρακολουθώντας ταυτόχρονα την Πλατεία να γεμίζει κόσμο.

Και κάπως έτσι θα κλείσω αυτή την εορταστική μέρα, με την καλύτερη παρέα. 

Θα τα ξαναπούμε την άλλη Τετάρτη!