Ιστορία και Ταϊλάνδη

Toύτη 'δώ η πόλη, στην οποία κατοικούμε, έχει ιστορία. Δεν σου μιλώ για την ιστορία χιλιάδων χρόνων πριν, για το -πάντα πανέμορφο- ιστορικό κέντρο με την Ρωμαϊκή Αγορά, τους Στύλους του Ολυμπίου Διός, την Ακρόπολη. Σου μιλώ για την πιο πρόσφατη ιστορία μας, αυτή που γράφτηκε σε μία από τις πιο όμορφες - οικονομικά, αλλά κυρίως πολιτισμικά - περιόδους της Αθήνας και της Ελλάδας συνολικότερα. 

Την εποχή όπου άρχισαν να ξεπετάγονται από παντού ψηλά, γυαλιστερά πολυκαταστήματα, με λαμπερές βιτρίνες στα πρότυπα του Selfridge's του Λονδίνου, τις ημέρες που άρχισαν να σημειώνονται τα πρώτα σοβαρά σημάδια κίνησης, καθώς τα αυτοκίνητα που κυκλοφορούσαν στις μεγάλες λεωφόρους της πόλης γινόντουσαν ολοένα και περισσότερα, τις ημέρες που το «ραντεβού στο ζαχαροπλαστείο» ήταν το highlight του απογεύματος και οι θαμώνες στριμώχνονταν για μία θέση στα πολυσύχναστα καφενεία, τα οποία -από τη μία στιγμή στην άλλη- αποτελούσαν κάτι σαν «κοινωνικό θεσμό». Πίσω από τις πόρτες τους, διαμορφώθηκαν οι πιο σημαντικές καλλιτεχνικές παρέες της χώρας, παρέες που αντάλλασσαν ιδέες και προωθούσουν νέα ρεύματα στη λογοτεχνία και την τέχνη. Την ίδια ακριβώς στιγμή έγιναν τόπος συνάντησης για πολιτικές συζητήσεις, αλλά και πολιτική αντιπαράθεση και πολλοί έλεγαν πως τα καφενεία της Πλατείας Συντάγματος αποτελούσαν το απόλυτο κέντρο επιρροής των ψηφοφόρων, αλλά και των πολιτικών και πως υπήρξε μία περίοδος που αποτελούσαν έναν πραγματικό «προθάλαμο στη Βουλή». Σε ένα από αυτά τα ιστορικά, πανέμορφα καφενεία ανυπομονώ να βρεθώ σήμερα.

Το εμβληματικό Zonar's ιδρύθηκε στο κέντρο της Αθήνας, μία μόλις χρονιά αφού ξέσπασε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος από τον Κάρολο Ζωνάρα, έναν πλούσιο επιχειρηματία από την Θράκη που έζησε και «έχτισε» την περιουσία του στην Αμερική. Και είναι αλήθεια ότι από την ημέρα των εγκαινίων κιόλας φάνηκε ότι αυτό το μέρος θα κουβαλούσε μία ξεχωριστή ιστορική σημασία, καθώς το «κόψιμο της κορδέλας» τον Δεκαπενταύγουστου του 1940 συνέπεσε με τον τορπιλισμό της Έλλης στο λιμάνι της Τήνου. Κατά την διάρκεια του πολέμου, το Zonar's μάζευε μερικές από τις πιο επιφανείς προσωπικότητες της εποχής, όμως λόγω της τεταμένης πολιτικής κατάστασης, η αίγλη και η δόξα του ήταν σαφώς...περιορισμένα. Λίγα χρόνια αργότερα, κυρίως μεταξύ του 1950 και του 1968, το ιστορικό αυτό καφέ της πρωτεύουσας απόκτησε μία ξεχωριστή θέση στην ζωή και τις συνήθειες των πιο καλλιεργημένων, διαβασμένων και δραστήριων ανθρώπων της πόλης. 

Στα τραπέζια συναντούσες συχνά τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, τον Σοφοκλή Βενιζέλο, τον Ευάγγελο Αβέρωφ και τον Γιώργο Ράλλη, ενώ βυθισμένοι στις βελούδινες καρέκλες του έγραψαν μερικά από τα έργα τους ο Σπύρος Μελάς, ο Ελύτης, ο Καμπανέλλης, ο Σεφέρης και ο Ρίτσος. Λένε πως τα βράδια ο Μάνος Χατζιδάκις τσακωνόταν με το Νίκο Γκάτσο για το ποιος από τους δύο θα πληρώσει τον... παχύ λογαριασμό και πως η Τζένη Καρέζη έπινε ουίσκι παρέα με τον Φρέντυ Γερμανό στα μπροστινά τραπεζάκια, κοντά στην βιτρίνα.

Κάποτε το Zonar's (το 2001 συγκεκριμένα) έπαψε να υπάρχει. Επαναλειτούργησε με διαφορετικό όνομα το 2007 και τώρα, μετά από ένα ακόμη μικρό διάλειμμα, επιστρέφει, στο γνωστό πάντα σημείο, στον μεγάλο, λαμπερό χώρο της Πανεπιστημίου, ακριβώς μπροστά από το City Link, ακριβώς απέναντι από τα θέατρα Αθηνών και Βρετάνια. Για να γίνει και πάλι κομμάτι της ιστορίας και των ρυθμών αυτής της πόλης. Ο ιδιοκτήτης του, Χρύσανθος Πάνας, δηλώνει ξεκάθαρα πως στόχος του δεν είναι να επαναλειτουργήσει το δικό του Ζonar's. Αλλά έναν χώρο που όλοι θα έχουν την αίσθηση ότι υπήρχε από πάντα. Κάτι σαν το Deux Maggots στο Παρίσι. Όσο για το τι μπορείς να απολαύσεις στην τεράστια σάλα του, εκεί μάλλον θα χαζέψεις από την ποικιλία, όπως και εγώ. Από καφέδες και φρέσκους χυμούς, μέχρι απίστευτα γλυκά και σνακς και από τις πιο εξεζητημένες ετικέτες κρασιών, μέχρι τα πιο "ζόρικα" πιάτα της διεθνούς κουζίνας.

Μία μικρή, κλεφτή ματιά από κινητό, καθώς το καινούργιο «Zonar's» είναι τόσο φρέσκο που δεν έχουμε δει ακόμα τις πρώτες επίσημες φωτογραφίες στο ίντερνετ.

Κι αφού, λοιπόν, απολαύσουμε ένα φοβερό φλιτζάνι καφέ καθισμένοι αναπαυτικά κοντά στη τζαμαρία, ρουφώντας αληθινή πολιτισμική ιστορία σε κάθε γουλιά, θα αναχωρήσουμε με κατεύθυνση κάτι πολύ πιο σύγχρονο και διαφορετικό. Προορισμός μας, μία από τις πιο hot αφίξεις στην Αθήνα, αυτή του ήδη πολυσυζητημένου Buddo στην οδό Λέκκα (Λέκκα 14), και πάλι κοντά στο Σύνταγμα. 

Εκεί, μέσα στη στοά, που παλιά λειτουργούσε το Capu, θα συναντήσουμε το πιο trendy cocktail restaurant της πόλης. Έχει μπάρα με προσωπικότητα, αυθεντική ταϊλανδέζικη κουζίνα με ενδιαφέροντα twist, σε μια χαλαρή περιρρέουσα ποπ και έθνικ ατμόσφαιρα με χαμηλό φως και ένα αίθριο που κλείνει μέσα του ένα φοίνικα! Ανήκει στον Μίλτο Επιθυμιάδη, ιδιοκτήτη και του περίφημου Small8 στο Παγκράτι. Την κουζίνα του, που μόλις άνοιξε και επίσημα τις πόρτες της, έχει αναλάβει μια Ταϊλάνδη, η Κανίτα. Το μενού  περιλαμβάνει 1-2 σούπες, σαλάτες, 4 πρώτα πιάτα και 5-6 κυρίως πιάτα, τα περισσότερα παραδοσιακά, με αρκετές τολμηρές παραλλαγές. Curry, pad thai, chicken satay και λοιπά περισσότερο ή λιγότερο γνωστά πιάτα σε έναν κατάλογο που -όπως έμαθα- θα αλλάζει κάθε 2 μήνες για να μπορεί κανείς να δοκιμάσει όλο το φάσμα της τόσο ενδιαφέρουσας ανισορροπίας που παρουσιάζει αυτή η ιδιαίτερη κουζίνα. Όσο για μένα, δεν έχω ιδέα τι θα δοκιμάσω απόψε. 

Έτσι κι αλλιώς πάντα δυσκολευόμουν να διαλέξω ανάμεσα στο...καινούργιο και το παλιό.