Να τα πούμε;

Άσε με να μαντέψω: Σήμερα το πρωί ξύπνησες (πολύ νωρίς) με αυτήν ακριβώς την ερώτηση -ξανά και ξανά. Κι όσο χαριτωμένο, γιορτινό και -ίσως- νοσταλγικό κι αν σου φαίνεται να ακούς στο repeat το "Αρχιμηνιά Αρχιχρονιά, ψηλή μου δεντρολιβανιά...", ανασκουμπώσου, γιατί η σημερινή βόλτα μας, παραμονή πρωτοχρονιάς, απαιτεί ταχύτητα για να προλάβουμε να κλείσουμε όλες τις (ευχάριστες) εκκρεμότητές μας. Βάλε, λοιπόν, τα πιο ζεστά σου ρούχα και φύγαμε για την τελευταία έξοδο του 2015! 

Σταθμός πρώτος, Χαλάνδρι: Για τα ψώνια της τελευταίας στιγμής. Ο σημερινός προορισμός μου δεν είναι ένα, αλλά τρία καταστήματα στο κέντρο της γειτονιάς μου, όπου πάντα βρίσκω τους πιο μεγάλους "θησαυρούς": Το Public (Γκίνη 5), η Ανεμώνη (Αγίας Παρασκευής 29) και το Early Learning Center (Λεωφ. Πεντέλης 10). Ανάμεσα σε ξύλινα καρουζέλ, σε επιτραπέζια παιχνίδια, σε... σοκολατομηχανές και σε νέες εκδόσεις, θα βρω τα πιο ιδιαίτερα και ξεχωριστά δώρα, για τους πιο "ιδιαίτερους" και "ξεχωριστούς" ανθρώπους της ζωής μου: Για τις δύο πριγκίπισσές μου (βλ. την ανιψιά και τη βαφτιστήρα μου), για τη "Σιδηρά Κυρία" που είναι ταυτόχρονα και τόοοσο βουτυρένια (βλ. τη μαμά μου), για τα αδέρφια μου (βλ. την πρωτότοκη αδερφή μου και τον γαμπρό μου), για τα "κορίτσια" μου (βλ. τις κολλητές μου) και -φυσικά- για το... μεγαλοαγόρι μου (βλ. τον σύντροφό μου). Δώρα για τους μικρούς, για τους μεγάλους και για εκείνους που -όπως κι εγώ- μένουν για πάντα παιδιά. Δώρα μικρά, αλλά γεμάτα αγάπη. 

Και μετά τα ψώνια, ε, ένα καφεδάκι θα το πιούμε. Σήμερα θα (σε) πάω σε ένα από τα πιο αγαπημένα μου μαγαζιά στην περιοχή, που αναμφισβήτητα κατατάσσεται στο δικό μου top 5. Ο λόγος για τον Σπόρο (Κατσουλιέρη 4), ένα παρεΐστικο all day bar που θα το βρεις καλά κρυμμένο ακριβώς απέναντι από το Public, στο ισόγειο του εμπορικού κέντρου. Από τα πρώτα χρόνια της λειτουργίας του, ο Σπόρος έγινε talk of the town για τη δυνατή μπάρα του, την εξαιρετική μουσική του και το -τότε- λιλιπούτειο μέγεθος των -μόλις- 20 τ.μ. του. Σήμερα, το μαγαζί... ενηλικιώθηκε και επεκτάθηκε, με μεγάλες τζαμαρίες, ξύλινα πλατιά τραπέζια και... εξαιρετικά θερμαντικά σώματα, που το μετατρέπουν σε μία μεγάλη, υπαίθρια, φιλόξενη και ζεστή αυλή. Μεταφορικά και κυριολεκτικά. Εδώ λοιπόν, θα πιούμε τον τελευταίο καφέ για το 2015 -κάνοντας τον πρώτο σύντομο απολογισμό της χρονιάς που... εκπνέει σε ελάχιστες ώρες. Μην χαλαρώνεις πολύ, έπεται και συνέχεια! 

Και που θα μας βρει αυτή; Μα φυσικά, γύρω από το μεγάλο τραπέζι που -κάθε χρόνο, τέτοια μέρα- στρώνει με πολλή αγάπη, η Σιδηρά Κυρία που λέγαμε παραπάνω. Πλούσιο ή λιτό, με πολύ κόσμο ή με τους... εντελώς απαραίτητους, για μένα δεν έχει καμία σημασία. Σημασία έχει το δείπνο που "μοιράζεται" ανάμεσα σε δύο χρονιές, να το μοιραζόμαστε με τους δύο ανθρώπους που μας χάρισαν τη ζωή και μάς έκαναν αυτό που είμαστε σήμερα: τους γονείς μας -ακόμα κι αν ο ένας τους βρίσκεται μόνο στη σκέψη και την καρδιά μας.

Τι; Νομίζεις ότι τελειώσαμε εδώ; Θα σε διαψεύσω, κάνοντας μία μικρή παρατυπία, καθώς μαζί θα μοιραστούμε και τις πρώτες ώρες της νέας χρονιάς.

Το... τελευταίο βράδυ μου, λοιπόν, ή -για να είμαι πιο ακριβής- το πρώτο ξημέρωμα του 2016, θα με βρει στο (καρά)κεντρο της πόλης μας, στο τέρμα της πολύβουης οδού Κολοκοτρώνη, στον αριθμό 59Β, μέσα στην ιστορική στοά Κουρτάκη. Εκεί βρίσκεται το Noël (γαλλιστί, τα Χριστούγεννα), ένα μπαρ-εστιατόριο με βαθύ μπορντό τοίχους, χρυσούς πίνακες μέσα σε κάδρα παλιά, πολυελαίους, πολυθρόνες και καναπέδες μιας άλλης δεκαετίας και ένα πολύβοο γελαστό πλήθος να συνθέτει το απόλυτα γιορτινό σκηνικό. Τα καθαρά ποτά και το τίμιο σέρβις είναι μερικά μόνο από τα πλεονεκτήματα αυτού του μαγαζιού που, από τότε που άνοιξε, μετέτρεψε τα Χριστούγεννα σε... μόδα παντός καιρού. Για απόψε, όλη η οικογένεια των DJs του, aka ΟΛΟΙ οι residents, μάς έχουν "υποσχεθεί" το πιο διασκεδαστικό, χορευτικό και ξεχωριστό μουσικό καλωσόρισμα του 2016, μιάς χρονιάς που εύχομαι να είναι πιο χαρούμενη, πιο λαμπερή και πιο δημιουργική, για όλους μας. 

Τι λες; Μετράμε -παρέα- αντίστροφα;

10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1... Καλή χρονιά!