Πάει ο παλιός ο χρόνος!

Το 2015 έγιναν πολλά. Το παρ' oλίγον Grexit, τα ατελείωτα Euroworking Groups (τα παρακολουθήσαμε όλα με τεράστιο ενδιαφέρον, αν και μέχρι εχθές δεν ξέραμε καν τι είναι), τρεις εκλογικές αναμετρήσεις, ένα δημοψήφισμα, άπειρες συζητήσεις στη Βουλή επί νομοθετικών τροποποιήσεων, νέων νομοσχεδίων, πακέτων μέτρων και πολιτικών διατάξεων. Το σύμφωνο συμβίωσης, ο Αλέξης Τσίπρας ανεβασμένος σε καρέκλα σε κάποιο εκλογικό κέντρο προκειμένου να μιλήσει στους δημοσιογράφους, το δράμα των μεταναστών στο Αιγαίο, η μάχη τους με τα κύματα, τη βροχή και την αδιαφορία. Η συναυλία των Black Keys στο Terra Vibe, η επανένωση των Διάφανων Κρίνων στην Τεχνόπολη, o θάνατος του Lemmy. Η καταστροφή της Παλμύρα από τον ISIS, το τρομοκρατικό χτύπημα στο Παρίσι... Άλλα πολύ σημαντικά και άλλα λιγότερο σημαντικά βρήκαν τη θέση τους στις λίστες με τα γεγονότα που αγαπήσαμε ή μισήσαμε περισσότερο την χρονιά που μας πέρασε. 

Αυτή δεν θα είναι μία λίστα σαν κι αυτές. Γιατί πέρα από τα πράγματα που συμβαίνουν γύρω μας, αντίστοιχη αξία έχουν τα πράγματα που συμβαίνουν μέσα μας.

Αυτά είναι λοιπόν τα 10 πράγματα που με «άγγιξαν» περισσότερο τους προηγούμενες 12 μήνες. Χωρίς σειρά προτεραιότητας...

1. Το κοκτέιλ Banana Joe, στο private room του Clumsies (Πραξιτέλους 30, Aθήνα). Μπορείς να το κλείσεις κι εσύ με την παρέα σου αν είστε μέχρι 10 άτομα. Διαθέτει χαλιά, υπέροχους καναπέδες, classy φωτισμό, μπιλιάρδο και βιβλιοθήκες γεμάτες βιβλία. 

2. Τα πειραγμένα παραδοσιακά Tαϊλανδέζικα πιάτα στο πολυσυζυτημένο "Βuddo", στο κέντρο της πόλης. Όλη η Αθήνα μιλάει για τη νέα αυτή άφιξη στην Ασιατική κουζίνα, αλλά η αλήθεια είναι ότι πρέπει να βρεθείς σε αυτό τον πανέμορφο, ημιφωτισμένο χώρο (Λέκκα 14, Αθήνα) για να καταλάβεις την γοητεία του να βουτάς στην μαγεία της Άπω Ανατολής. Plus: τα υπέροχα κοκτέιλς στη μεγάλη μπάρα. 

3. Ο «Αστακός» του Γιώργου Λάνθιμου. Η νέα ταινία του βραβευμένου και πολλά υποσχόμενου Έλληνα σκηνοθέτη που κάποτε ξεκίνησε από τη low budget «Κινέττα» για να κάνει τo παγκόσμιο σινεμά, πολλά από τα ονόματα της διεθνούς showbiz και τους κριτικούς κινηματογράφου να υποκλιθούν μπροστά στο ταλέντο του. Colin Farrell, Rachel Weisz, Αγγελική Παπούλια σε μία δυστοπική, φουτουριστική, γλυκόπικρη ιστορία μοναξιάς και... συντροφικότητας.

4. Το «Καγκουρώ» στη σκηνή του Εθνικού Θεάτρου (Κτίριο Τσίλερ, Αγίου Κωνσταντίου 22-24, Αθήνα). Το νέο έργο του Βασίλη Κατσικονούρη κάνει λόγο για τις επιλογές. Αυτές που πάντα έχουμε στη ζωή ανεξαρτήτως οικονομικής κρίσης, προσωπικών συμφερόντων και οικογενειακών συγκρούσεων. Απλώς γιατί κάποιοι εκεί έξω έχουν το χάρισμα να αγαπούν περισσότερο από άλλους. 

5. Η θεατρική μεταφορά στο διάσημο βιβλίο της Άλκης Ζέη «Το Καπλάνι της Βιτρίνας». Συνεχίζεται και τους επόμενους μήνες, κάθε Σάββατο και Κυριακή στο θέατρο Βρετάνια (Πανεπιστημίου 7). Αν έχεις παιδί από 8 έως 15 χρονών (ή ακόμα κι αν δεν έχεις) αυτό είναι το καλύτερο πράγμα που μπορείς να δεις στην Αθήνα αυτή τη χειμερινή σεζόν. 

6. Ένα ποτήρι λευκό κρασί και ένα φιλί στην μπάρα του θρυλικού Galaxy στην οδό Σταδίου (Σταδίου 10, Αθήνα). Ακριβώς απέναντι από το άγαλμα του Κολοκοτρώνη. Ξέρεις, εκείνο που κάποιοι λένε ότι δείχνει με το δάκτυλο του την Πόλη, όμως όλοι -κατά βάθος- ξέρουν ότι δείχνει το Galaxy. 

7. Τη νέα συλλογή διηγημάτων του Νικόλα Σεβαστάκη «Άνδρας Που Πέφτει». Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πόλις και συνεχίζει στην ίδια ακριβώς φόρμα που εγκαινίασε με την προηγούμενη συλλογή του, τη «Γυναίκα με ποδήλατο» (επίσης από τις Εκδόσεις Πόλις). Με άλλα λόγια, αυτό είναι το καλύτερο δείγμα που έχουμε διαβάσει τελευταία για το πώς μπορεί κάποιος να πει μία ολόκληρη ιστορία, λέγοντας απλά λεπτομέρειες. 

8. Ο δίσκος του Sufjan Stevens "Carrie & Lowell". Το 7ο άλμπουμ του Αμερικανού τραγουδοποιού ήρθε πέντε χρόνια μετά την προηγούμενη δισκογραφική του δουλειά και είναι σίγουρα ένα από τα πιο όμορφα πράγματα που άκουσες την χρονιά που μας πέρασε. Κι αν δεν το έκανες, τότε πρέπει οπωσδήποτε να το κάνεις στην αυγή του 2016. 

{videobox}tTj2jBe4XfU{/videobox}

9. Τα καραμελωμένα μανιτάρια στον Γευσοκράτορα, στην Πορταριά Πηλίου. Όλος ο κατάλογος είναι υπέροχος αλλά αυτή είναι η σπεσιαλιτέ του μαγαζιού. Οι πελάτες ρωτούν το προσωπικό ποια είναι η μαγική συνταγή αλλά - προς μεγάλη απογοητεύση μας - εκείνοι δεν αποκαλύπτουν τίποτα. Αν ανηφορίσεις, λοιπόν, προς το βουνό των Κενταύρων, κάνε μία στάση σε αυτό το εξαιρετικό εστιατόριο, με την φίνα αισθητική και το τεράστια τζάκι, που ζεστάνει γλυκά τον χώρο από το βάθος της αίθουσας. 

10.  Τέλος, μία φράση που άκουσα στο «Consortium in Amato», τον δεύτερο δίσκο των Κερκυραϊκών Παιδιών της Παλαιότητας, και την είπα κι εγώ στη συνέχεια στο πρόσωπο που κατά τη γνώμη μου το αξίζει περισσότερο. «Αυτός ο κύκλος -ευτυχώς- για μας δεν κλείνει»...

{videobox}Fr1HbKwHgMk{/videobox}