Τσάι και συμπάθεια

Οι φίλοι μας οι Άγγλοι δεν ζουν χωρίς αυτό κι ας είναι οι τελευταίοι που το γνώρισαν (μόλις το 1839 το δοκίμασαν!!). Κι εγώ, δεν θα το πιστέψεις, αλλά το αγάπησα μέσα από ένα τραγούδι. Μέσα από το "Τσάι γιασεμιού", της Μαριανίνας Κριεζή και του Λάκη Παπαδόπουλου, με τη φωνή της Αρλέτας.

Ξέρεις πώς γίνονται αυτά... Ακούς ένα τραγούδι σε μια πολύ δική σου στιγμή και το ταυτίζεις μ' εσένα και με ό,τι αγαπάς. Και τους στίχους και τη μουσική και... όλα. Έτσι ταυτίστηκα κι εγώ. Με το τραγούδι και το τσάι. 

Σήμερα, λοιπόν, σκέφτομαι να  απολαύσω το τσάι μου, με τη γεύση που λατρεύω, σε γωνιά αγαπημένη. Ο "Λωτός", στο Ν. Ψυχικό, είναι η απόλυτη τσαγερία. Τόσο κλασική και τόσο ατμοσφαιρική. Το τσάι με άνθη λωτού που σερβίρουν εκεί είναι το τέλειο ρόφημα. Εκεί, με το ζεστό φλιτζάνι να μου ζεσταίνει τις χούφτες και τη γεύση του λωτού να γλυκαίνει τον ουρανίσκο μου, θα αράξω μετά από μια μικρή περιήγηση στο κέντρο της Αθήνας, στην πλατεία Κοτζιά, στο 20ο Παζάρι Βιβλίου. Την Κυριακή τελειώνει και δεν θα ήθελα να μην έχω κάνει τη βόλτα μου και να μην πάρω τα βιβλία του μήνα μου, με τα μισά χρήματα απ' αυτά που είχα βάλει στην άκρη για την... πνευματική τροφή μου.

Γυρίζοντας σπίτι θα περάσω από το κοντινό Video Club για άλλο λίγο... τσάι. Το "Τσάι στη Σαχάρα", του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι. Ταινία κλασσική (πιά) που απόψε θέλω, οπωσδήποτε να ξαναδώ. Για τον Τζον Μάλκοβιτς και την Ντέμπρα Γουίνκερ, για την μουσική του Σακαμότο, τη φωτογραφία του Στοράρο, για τον Πορτ την Κιτ και τη σχέση τους που προσπαθούν να σώσουν, για το Μαρόκο, την Ταγγέρη, για την ψευδαίσθηση της ασφάλειας, για το ταξίδι στο βαθύ μας "εντός". Το βιβλίο του Πωλ Μπόουλς, που σ' αυτό έχει βασιστεί η ταινία, δεν το έχω διαβάσει. Ευκαιρία να το ψάξω σήμερα στο Παζάρι.

Πόσο "ψήνεσαι" για να περάσουμε παρέα αυτή την Τετάρτη; Θα είναι μια μέρα alltime classic! Άρα θα έχει ομορφιά, ατμόσφαιρα και ενδιαφέρον. 

Να σε περιμένω;