Ένα "Ρολόι" για τους πρόσφυγες της Πύλης E

Μια μέρα πριν την Πρωταπριλιά. Πριν ο Απρίλης να μπει και να μας ξετρελάνει. 

Η βόλτα σήμερα είναι must! To μυαλό είναι γεμάτο σκέψεις, τα μάτια έχουν ανάγκη από καινούργιες εικόνες. Η πρόσκληση της φίλης μου της Σάσας για τις 8 το βράδυ, ήταν αυτό που χρειαζόμουν. Πάμε μαζί στο "Σχολείον" μου πρότεινε. Απόρησα λίγο. "Να κάνουμε τι;" ρώτησα. "Να δούμε τα παιδιά του Εθνικού Θεάτρου να παίζουν Μενέλαο Λουντέμη, για να συγκεντρώσουν είδη πρώτης ανάγκης για τους πρόσφυγες της πύλης Ε", μου είπε. Κατάλαβα. Και είπα, "φύγαμε"!

Ενθουσιάστηκα αληθινά. Με την ιδέα, με την ενέργεια, με την επιλογή του χώρου, του έργου, με τη σκέψη. Εννοείται πως εκεί θα πάμε σήμερα. Στο "Σχολείον".

Κατάλαβα για ποιο Σχολείο μού μιλούσε η Σάσα. Τον χώρο που έφτιαξε η (σπουδαία) Ειρήνη Παππά. Ένα πρώην βιομηχανικό χώρο στην Πειραιώς 52, που η Ειρήνη Παππά μεταμόρφωσε σε χώρο πολιτισμού, καταθέτοντας την αγάπη, το μεράκι της αλλά και την περιουσία της. Θυμήθηκα το χώρο που το καλοκαίρι του 2014 είχα δει το "Fantastico"! Θυμήθηκα και το "Ρολόι".

 Την παράσταση που είχε ανεβάσει πέρσι το Εθνικό Θέατρο, με το έργο που είναι βασισμένο στο μυθιστόρημα του Λουντέμη, "Το ρολόι του κόσμου χτυπάει μεσάνυχτα".

Ξεκίνησα αμέσως να γεμίζω μια κούτα με ό,τι πίστευα πως θα μπορούσε να δώσει ανακούφιση και χαμόγελο σ' όλους αυτούς, τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, που μαζεμένοι στην Πύλη Ε1 και Ε2 στον Πειραιά, ονειρεύονται τη ζωή τους χωρίς πόλεμο και δυστυχία.

Τέσσερις παραστάσεις θα δώσει το Εθνικό, στο πλαίσιο της κοινωνικής του πολιτικής, για τους πρόσφυγες της Πύλης Ε. Σήμερα, αύριο, το Σάββατο και την Κυριακή. Στις 8.00 το βράδυ. Η είσοδος είναι ελεύθερη και η πρωτοβουλία, αξίζει τον κόπο να βρει όχι μόνο θεατές, αλλά και αρωγούς (αν θέλεις να μάθεις περισσότερα, κάλεσε στο 210.5288100). 

Δεν ξέρω αν έχεις διαβάσει το μυθιστόρημα του Λουντέμη. Εγώ, που είμαι Λουντεμική (μέχρι κόκκαλο...) το βρίσκω υπέροχο. Ένα μικρό θησαυρό. Ξεκινάει με την απογείωση μιας πτήσης προς την Αμερική. Και μέσα απ' αυτή την πτήση και τους επιβάτες της "χτίζει" μια ιστορία (ή μάλλον τρεις ιστορίες...) παράξενη, αληθινή, ανθρώπινη, ενδιαφέρουσα, διαχρονική και πολυδιάστατη.. Ένας ναζί, μια Ιταλίδα, ένας Έλληνας ναυτικός, ένα ζευγάρι Εβραίων, ένας επιχειρηματίας, ένας Αμερικανός στρατιώτης κι ένας ιερέας μπλέκονται σε μια ιστορία συναρπαστική.

Δεν ξέρω τι κράτησαν και πώς διασκεύασαν τα παιδιά του Εθνικού το έργο. Μου μίλησαν για ένα θεατρικό παζλ από πολλά διαφορετικά θεατρικά ύφη. 

Θα δω και, αν δεν είσαι μαζί μου, θα σου πω.

Εγώ, πάντως, σου λέω να έρθεις και να φέρεις και τα δώρα σου. Είδη πρώτης ανάγκης. Για όλους αυτούς που περιμένουν και ελπίζουν, στην Πύλη Ε, στον Πειραιά.

Θα τα πούμε πάλι την επόμενη βδομάδα.