Στο Ζάππειο με βροχή

Υπάρχουν πολλά πράγματα που αγαπώ πολύ στην Αθήνα. Το ένα από αυτά είναι ότι όσα χρόνια και να ζεις σε αυτή, πάντα θα υπάρχει κάτι να ανακαλύψεις ή να ξαναδείς με άλλο μάτι. Είναι τόσες οι όμορφες γωνιές της, που σίγουρα δε θα βαρεθείς. Μια τέτοια γωνιά γνώρισα από την αρχή πριν λίγες ώρες. Το Ζάππειο!

Η μέρα ήταν βροχερή αλλά αυτό δε με εμπόδισε από το να βρεθώ παρέα  με μια φίλη, σε αυτό το σημείο της πόλης. Βλέπεις, αυτές τις μέρες και μέχρι τις 18 Σεπτεμβρίου, φιλοξενείται εκεί και το 46ο Φεστιβάλ Βιβλίου. Ήταν μια καλή αφορμή για βόλτα.

Ξεκινήσαμε από την Αμαλίας. Το σκηνικό με τα δέντρα εμπλουτίστηκε από τα περίπτερα των εκδοτικών οίκων. Ο κόσμος λιγοστός, το ψιλόβροχο διακριτικό.

https://www.instagram.com/p/BKBatXBDjUM/?taken-by=allyougr

Μεγάλοι εκδοτικοί, μικρότεροι εκδοτικοί με ιδιαίτερα ονόματα. Εκατοντάδες τίτλοι υπόσχονταν μοναδικά ταξίδια, αλλά αρκεστήκαμε στο να χαζεύουμε. Δεν ήταν εύκολο, αλλά μόνο εγώ, έχω πάνω από 4 βιβλία που περιμένουν να τα διαβάσω οπότε έπρεπε να συγκρατηθώ και απλά να μείνω με την ανυπομονησία. Στο μέλλον θα τα πούμε σίγουρα με πολλές σελίδες που βρέθηκαν την ίδια ώρα με μένα στο Ζάππειο, σκέφτηκα.

Προς το παρόν, βόλτα και απόλαυση του πρασίνου και του μοναδικού κτιρίου στο τέλος του μονοπατιού. Το κτίριο του Ζαππείου Μεγάρου είναι ένα από τα σημαντικότερα της Αθήνας και χρονολογείται στο 1888! Στάθηκα να βγάλω μια φωτογραφία και διαπίστωσα πόσο μικρή φαίνομαι μπροστά του. Συγχώρεσε με για την πόζα, η κακοκαιρία νίκησε αλλά το χαμόγελο δεν έφυγε, οπότε νομίζω ότι αξίζει να την μοιραστώ.

https://www.instagram.com/p/BKBZmmCj7Y_/?taken-by=marietatsi&hl=en

Συνεχίσαμε να περπατάμε τριγύρω. Τα παγκάκια είναι πάντα εκεί για να ρεμβάσεις και να πεις δυο και τρεις κουβέντες. Εδώ που τα λέμε, είναι και τέλεια για να περάσεις ώρες αγκαλιά με το βιβλίο σου. Όμως, ο καιρός δεν μας έκανε το χατίρι. Άρχισε για τα καλά η βροχή και βρεθήκαμε στην Αίγλη Ζαππείου, πίνοντας υπέροχες σοκολάτες. Είτε πάρεις κρύα είτε ζεστή, να ξέρεις ότι θα ανταμειφθείς! Εντάξει, δεν είναι η πιο οικονομική επιλογή, όμως μια φορά αξίζει να το κάνεις. Διάλεξε τραπεζάκι που κοιτάει στο προαύλιο του Ζαππείου και απόλαυσε. Εγώ το έκανα και με το παραπάνω. Ήπια την τελευταία γουλιά και υποσχέθηκα να ξαναβρεθώ στο ίδιο μέρος με ήλιο, γιατί τόση ομορφιά δε χορταίνεται σε λίγες ώρες.