Τσάι θα πιεις;

Οι φίλοι μας οι Άγγλοι δεν ζουν χωρίς αυτό κι ας είναι οι τελευταίοι που το γνώρισαν (μόλις το 1839). Κι εγώ, δεν θα το πιστέψεις, το αγάπησα μέσα από... ένα τραγούδι. Μέσα από το "Τσάι γιασεμιού", της Μαριανίνας Κριεζή και του Λάκη Παπαδόπουλου, με τη φωνή της Αρλέτας. Ξέρεις πώς γίνονται αυτά... Ακούς ένα τραγούδι σε μια πολύ δική σου στιγμή και ταυτίζεσαι!  Με το τραγούδι, με  τους στίχους, με τη μουσική, με .. όλα. Έτσι ταυτίστηκα κι εγώ. Με το τραγούδι και... το τσάι. 

Σήμερα, λοιπόν, σκέφτομαι να απολαύσω το τσάι μου, με τη γεύση που λατρεύω, σε γωνιά αγαπημένη, στο «Τσάι»! (Λυκαβηττού &Αλεξ. Σούτσου 19). Είναι τόσο όμορφο και χαλαρωτικό, τόσο γεμάτο μυρωδιές κι αρώματα, τόσο φιλόξενο και ζεστό. Τσαγερία από τις καλύτερες της Αθήνας, το «Τσάι». Και να σου εξομολογηθώ ποιό είναι το αγαπημένο μου τσάι; O «Μικρός πρίγκηπας»! Ένα τσάι γλυκό που μυρίζει φράουλα και τριαντάφυλλο και μήλο και σταφύλι. Ναι, ναι, εντελώς. Εννοείται πως θα το συνοδεύσω με (πολλά) μπισκότα!

Γυρίζοντας σπίτι, ναι σπίτι (!) λίγο... τσάι ακόμα δεν θα έβλαπτε.Αυτη τη φορά δεν θα το πιω Θα το δω! Και αργότερα,  θα το...διαβάσω!  Το "Τσάι στη Σαχάρα", εννοώ, την ταινία του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι. Ταινία κλασσική (πια) που απόψε θέλω, οπωσδήποτε να ξαναδώ. Για τον Τζον Μάλκοβιτς και την Ντέμπρα Γουίνκερ, για τη μουσική του Σακαμότο, τη φωτογραφία του Στοράρο, για τον Πορτ την Κιτ και τη σχέση τους που προσπαθούν να σώσουν, για το Μαρόκο, την Ταγγέρη, για την ψευδαίσθηση της ασφάλειας, για το ταξίδι στο βαθύ μας "εντός". Το βιβλίο του Πωλ Μπόουλς, που σ' αυτό έχει βασιστεί η ταινία, δεν το έχω διαβάσει. Το έχω στη βιβλιοθήκη μου, όμως! Άρα, ευκαιρία να το πάρω από το ράφι  και να το ξεκινήσω.

Ημέρα alltime classic, σήμερα!  Με γεύση, ομορφιά, ατμόσφαιρα και ενδιαφέρον.  Συμφωνείς;