Στο Ναύπλιο των πεταμένων κονφετί

Η Τρίτη μετά από αργία φαντάζει σαν μια ξιπασμένη Δευτέρα. Η σημερινή φοράει ακόμα τη μάσκα της και κρύβει την ανία και την αμηχανία της πίσω από τους τόνους κονφετί που έχουν δραπετεύσει από το τριήμερο. 

Απόδραση, και είπα να το κάνω πράξη. Γιατί τέλειες οι Απόκριες στο Ναύπλιο με το βενετσιάνικο καρναβάλι, τα γαϊτανάκια και τους χειροποίητους χαρταετούς, αλλά σαν την πόλη στον απόηχο των γιορτών δεν έχει. Όταν όλα ησυχάζουν αλλά η βουή ακόμα δεν έχει καταλαγιάσει.

Τρίτη και λυπάμαι που δεν θα γυρίσω στην πόλη. Καθόλου δηλαδή δεν λυπάμαι. Θα μείνω εδώ, σε μια από τις πιο γραφικές ελληνικές πόλεις.

- Θα πιω τον καφέ μου κάτω από τον πλάτανο της πλατείας Συντάγματος. 

- Θα κάνω βόλτα στα σοκάκια και θα ανταλλάξω φιλιά με τη Βούλα που θα με τρατάρει μια ακόμα νέα γεύση gelato στο Da Roberto.

- Θα πάρω το παγωτό μου στο χέρι και θα μπω στο ολοκαίνουριο μαγαζί της Σάντυς, το Feelwood, με τις ξύλινες τσάντες, τα τέλεια γυαλιά ηλίου, τα πρωτότυπα κοσμήματα. Με τα χειροποίητά της, με το χαμόγελό της, και αέρα μεξικάνικο.

- Θα χωθώ στο βιβλιοπωλείο Αποσπερίτης και θα χαζέψω τίτλους παλιούς και νέους. 

- Θα καθίσω σε ένα παγκάκι στην πλατεία Καποδίστρια και θα μαζέψω ήλιο. Απλά. 

- Θα πάω για θεϊκά γεμιστά στο Αλαλούμ- για μένα το καλύτερο μακράν στην πόλη, με πιάτα μεσογειακής κουζίνας και παλαιάς κοπής γκαρσόνια.

- Θα περάσω να πω ένα γεια στη φίλη μου την Ασπασία που έχει το ξενοδοχείο Έλενα και λίγο παρακάτω θα καθίσω να απολαύσω νοστιμιές νηστίσιμες στο Nafplio Falafel. 

- Θα ανέβω στο Παλαμήδι για να δω τον κόσμο από ψηλά, να νιώσω κυρίαρχη μιας ομορφιάς ατελείωτης, και θα κοιτάξω πέρα από το Μπούρτζι, στο μπλε που σπαταλάει ο Θεός για μας.

Και αν υπάρχει λόγος, θα γυρίσω.    

Photo credits: Aris Kilpasis