Μια Εβδομάδα με βόλτες στην πόλη κι επιστροφές (λέμε τώρα)

Την Δευτέρα η Μελίνα μας έκλεισε το μάτι από  ένα μικρό παραδεισάκι που το' χουμε δυο βήματα απ'το σπίτι μας, κι όμως λίγοι το γνωρίζουμε! Είναι το Αισθητικό Δάσος και είναι  ένα  βήμα από την Πανεπιστημιούπολη, κοντά στο Μοναστήρι της Καισαριανής. Ένα δάσος  γεμάτο πεύκα, κυπαρίσσια, αμυγδαλιές, βελανιδιές, χαρουπιές, ελιές, πλατάνια. Δεν χόρταινε το μάτι της πράσινο. Το βραδινό της ραντεβού πάντως δεν της το κούνησε κανένας: home sweet home, καναπές , κουβερτούλα, μπυρίτσα, ποπ κορν και ταινία αγαπημένη "Καλύτερα δεν γίνεται", στον ΑΝΤ-1 , (κι ας την έχει δει άλλες τρεις φορές). Εντάξει παιδιά Τζακ Νίκολσον ειν’ αυτός.

Την Τρίτη η Λένα, αγνόησε την αφρικάνικη σκόνη και τον αναποφάσιστο ήλιο, γιατί την φώναζε με ουρλιαχτά η Ανοιξη! Τρίτη  σου λέει είναι, πως γίνεται να μην την περπατήσουμε, να μην την..."βρέξουμε", να μην την χρωματίσουμε; Δεν γίνεται! Τέτοια σκεφτόταν κι έφτασε στην Στοά Ανατολής.  Μπήκε σε μια παλιά αυλή, που είναι χωμένη στην Αριστείδου, κοντά στην Ευριπίδου και στην πλατεία Αγίων Θεοδώρων. Εκεί είναι στέκι το... "ΣΤΕΚΙ" , ένας χώρο ατμοσφαιρικός, σπιτένιος όπου με τυρόπιτα (χειροποίητη και σπιτική) κι ένα ποτήρι μπύρα μας άνοιξε και διάβαζε το βιβλίο του Ντον Ντελλίλο, τον "Υπόγειο Κόσμο". Αλλά γύρω στις 8 έφυγε για να προλάβει τον Μήτσο τον ανθοπώλη για μαγιάτικο στεφάνι.

Την Τετάρτη η Τόνια μας θύμισε αυτά που θέλουμε να ξεχνάμε κι έπραξε τέλεια εδώ που τα λέμε: Της καρφώθηκε γερά η λέξη "Αποτοξίνωση" και πήρε σβάρνα τα Υγεινά σποτς του λεκανοπεδίου. Ξεκίνησε που λέτε, από Γλυφάδα απ το εστιατόριο «Γη» που διαθέτει vegan-raw κουζίνα και αποτελεί all day στέκι. Ο χώρος εδώ αποπνέει σπιτική ζεστασιά και θυμίζει εξοχικό στη γαλλική επαρχία που συμβαδίζει με την πράσινη ιδεολογία του μαγαζιού. Φυσικά και δεν άφησε smoothie για smoothie να με πορτοκάλι, με ανανά και ιπποφαές, vegan cappuccino όλα τα δοκίμασε. Μετά στάση στο κέντρο στο «Mama Τierra» που σημαίνει «μαμά γη» στα ισπανικά. Η κουζίνα του εδώ εστιατορίου είναι όντως δώρο από τη μητέρα γη. Αυτό το χορτοφαγικό στέκι της Αθήνας εχει μενού πολυεθνικό και περιλαμβάνει πιάτα από Ινδία, Ισπανία, Ιταλία και Μεξικό.  Τελευταίος σταθμός το Avocado που λειτουργεί με βάση φρέσκα και αγνά βιολογικά προϊόντα. Το μενού εχει από φρεσκοστυμένους χυμούς όλων των ειδών, με λαχανικά και φρούτα, vegan burgers μέχρι χειροποίητα επιδόρπια….εντάξει φτάνει Τόνια πρασινίσαμε!!



Την Πέμπτη την περιμέναμε την Δήμητρα στο γραφείο, μα εκείνη μας κουνούσε το μαντήλι από την γενέτειρά της την Άνδρο. Και χαλάλι γιατί μας ταξίδεψε στην πρόσφατη Πασχαλινή-Πρωτομαγιάτικη εξόρμηση που έκανε και μας έδωσε μία γεύση από τον αγαπημένο της τόπο καταγωγής. Ξεκινήσαμε από το λιμάνι του Γαυρίου και κάναμε στάση για φαί εκεί στο λιμάνι του Γαυρίου για παραδοσιακά ανδριώτικά φαγητά στο "Πάμε Βαγγέλη". Για επιδόρπιο όμως δοκιμάσαμε γαλλικά macarons σπιτικά. Εμείς περιμέναμε το Μπατσί πως και πως γιατί εδώ γυρίστηκε η φημισμένη ελληνική ταινία "Κορίτσια στον ήλιο" ! Θυμάσαι τα σκαλοπάτια που κοιμόταν η όμορφη Αγγλίδα τουρίστρια Αναμπελ; Ε, ακόμα ίδια είναι.



Παρασκευή τον ψάχναμε το Νίκο aka Fin στα τηλέφωνα αλλά εκείνος αγνάντευε απέραντα μπλε κι έκοβε βόλτες σε νοητά γαλάζια ταξίδια. Κι όλα αυτά στο Σούνιο που είναι φτιαγμένο για να μην ακούς τα ντριν- ντριν του κινητού σου. Περπατώντας έφθασε στον Ναό του Ποσειδώνα κι εκεί απ ότι μας πληροφόρησε, έπιασε όχι ένα όχι δύο, αλλά τρία τρυγόνια: Θέα, ιστορικές γνώσεις και γαλβανιζέ σούπερ  διάθεση. Μ αυτά και μ εκείνα πήρε τον κατήφορο -όχι του Φιλοποίμενα Φίνου- αλλά για Λαύριο. Θαύμασε στην πόλη την μοναδική μαεστρία που έχει να συνδυάζει το βιομηχανικό στοιχείο (βλ. Μεταλλεία)  με το σύγχρονο.  Ασε που εκεί γυρίζεται και το λατρεμένο «MasterChef». 
Μετά πάντως από μια διώροφη Στρατσιατέλα στο «Ρολόι» μας αφιέρωσε και ποίημα για το Ναό του Ποσειδώνα. Aμέ!!