Μια Εβδομάδα με βόλτες στην πόλη

Τη Δευτέρα η Λένα ξεκινά το απόγευμα της, από την  Ηρακλειδών στο νούμερο 22, στο Θησείο. Εκεί βρίσκει ένα  μικρό πανέμορφο βιβλιοπωλείο με  μικρή αυλή και  πολλά βιβλία. Που θυμίζει συνοικιακό βιβλιοπωλείο του Παρισιού. Το Λεμόνι. Θέλει λέει ν’ αγοράσει Thomas Wolfe, το «Γύρνα σπίτι άγγελε μου», εκδόσεις Μεταίχμιο. Μετά το Θησείο θα πάει πλατεία. Πλατεία Μαβίλη. Εχει αρχίσει να βραδιάζει και αυτή η ώρα, ανάμεσα απόγευμα και βράδυ έχει τα χρώματα της αμφιβολίας. Του δισταγμού. Και της  πάει. Όπως της πάει και το Μπρίκι της οδού Δορυλαίου που είναι τέλειοο για  καφέ. Βραδιάτικα. Το αλκοόλ μπορεί να περιμένει.

Την Τρίτη η Τόνια  ως γνήσια ''brunch queen'' και κορίτσι της πόλης, όπως έχουμε πει πολλές φορές, έπρεπε  να επισκεφθεί ένα από τα πιο δημοφιλή μαγαζιά για brunch στα Νότια. Και έτσι έγινε...Πρόκειται λοιπόν για το ξακουστό Oh mama που το βρήκε στην Γλυφάδα και συγκεκριμένα στην οδό Κύπρου 48. Έχοντας δει πολλές δημοσιεύσεις από το συγκεκριμένο μέρος, και μόνο η επιλογή των πιάτων στα οποία σερβίρονται τα φαγητά, ήταν αρκετή για να της κινήσει το ενδιαφέρον.  Άσε που η ατμόσφαιρα και η διάθεση της έδωσαν την αίσθηση καλοκαιριού που τόσο αγαπά.



Tην Τετάρτη την Ρόμυ την καλεί η θάλασσα! Και ο Χάρακας επίσης! Παίρνει το δρόμο προς το Σούνιο και σε λίγη ώρα, να την σε παραλία αμμουδερή σαν να είναι σε νησί, αισθάνεται και πιάνει δειλινά.Όχι τίποτα άλλο, μα έχει κανονίσει Εξάρχεια, για το βράδυ:  Ριβιέρα και Γιάντες! Άλλου είδους... βουτιά αυτή. Στην αγαπημένη Ριβιέρα, τον ιστορικό θερινό κινηματογράφο στην πλακόστρωτη οδό Βαλτετσίου, "παίζει"  μαγική  ταινία του Λουις Μπουνιουέλ, την Τριστάνα! Στο Γιάντες τα παιδιά εκεί της σερβίρουν κρασί γλυκόπιοτο και σοκολατόπιτα!

Την Πέμπτη η Ιλένα παίρνει τους δρόμους και νασου πάνω κάτω στην Πανεπιστημίου παραμονές του Athens Pride.. Εδώ σε λίγα 24 ωρα, το Σάββατο, όλοι οι δρόμοι περιμετρικά του Συντάγματος θα γεμίσουν από χρώματα και ουράνια τόξα πάνω σε πρόσωπα, τι- σερτς, σημαιάκια και κονκάρδες.. Ο λα είναι δρόμος για εκείνη κι ο δρόμος μας ανήκει εξίσου. «Ο δρόμος έχει την δική μας ιστορία» λέει το φετινό Pride.  Επειτα παίρνει κατεύθυνση προς την Πειραιώς για το Bios Basement για να δει «ΤΩ ΜΑΘΕΙΜΑ» του Ιονέσκο, που παίζεται για δύο παραστάσεις στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του ATHENS PRIDE WEEK. Φεύγει με το μότο της παράστασης μπουτονιέρα: «Ξέχασε ότι σε έχουν μάθει».

Την Παρασκευή ο Νίκος από την Κιμωλία της Υπερείδου καταφέρνει και βλέπει όλα τα χρώματα του Ουράνιου Τόξου. Διαλέγει να κάτσει σε μια κόκκινη καρέκλα όπου ακουμπώντας  αισθάνεται  τη δυναμική που έχει το κόκκινο χρώμα. Φωνάζει πως το καλοκαίρι ήρθε. Ήρθε, ήρθε. Διαβάζει κιόλας  ότι το επόμενο 48ωρο το θερμόμετρο θα δείξει 35 βαθμούς και χαίρεται. Oμως έπεσε η νύχτα και κατηφορίζει τη Συγγρού. Καταλήγει στη Στέγη. Στη «Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών». Βλέπει  την ταινία για τον αδικοχαμένο Ζακ (Κωστόπουλο). Είναι και οι ημέρες του Pride,βλέπεις,  που η Αθήνα αισθάνεται πιο περήφανη και σπουδαία.