Εσύ βουτάς στον ζωντανό μας χάρτη;

Υπάρχει ένα μέρος κοντά στην πόλη μου, που μοιάζει με το όνειρό μου. Κι εκείνο είναι πολύχρωμο κι εκείνο με καρφιτσώνει σε ένα παγκάκι, με τέντα το μεγαλοπρεπές πράσινο οξυγόνο και μεταφορικό μέσο, κάποιο βιβλίο. Δίχως μέση, δίχως αρχή, δίχως τέλος. Αφηρημένο θα το ήθελα για το ταξίδι μου. Για να με αφήνει να ταξιδεύω για πάντα, να με κρατάει ανήσυχη, ερωτευμένη ή απογοητευμένη από την πλοήγηση μου στο ζωντανό μας χάρτη.
 Ο ανιχνευτής μου γαντζώνει το επίγειο ουράνιο τόξο. Πράσινο, ροζ, γαλάζιο κι ανάμεσα τους λίγο γκρι, για να μην ξεχνάς ότι το όνειρο σου είναι κομμάτι της αλήθειας.  Ο ουρανός φίλησε το πλακόστρωτο και του ψιθύρισε πως χωρίς εκείνο, δεν αποτελεί παρά μια ψευδαίσθηση του ανθρώπου, κάτι που επιθυμεί να αγγίξει χωρίς ελπίδα για αγκαλιά, ούτε καν ένα χάδι.

 Ακούω Κουκάκι και σκέφτομαι φωλιά. Όμως, δεν είμαι μόνη. Έχω παρέα περαστικούς, φοιτητές που τρέχουν να προλάβουν το επόμενο μετρό, το επόμενο λεωφορείο ή περιστέρια που κουνούν ρυθμικά το κεφάλι τους σαν κάθε λεπτό της ημέρας να είναι χορός. Κι αναλογίζομαι: Μήπως είμαι μόνη τελικά; Μικρά λαμπάκια χαϊδεύουν το σκοτάδι μου, σαν να φωνάζουν πως όσα αναζητούσα υπήρχαν ήδη εκεί. Κι αν όλα χάνονταν θα είχα το φως μου, το σκοτάδι μου, μια ισορροπία άυλη, πνευματική, ίσως και λίγο εγωιστική.

  
Έπειτα, έχω ρουφήξει τον ανεμοστρόβιλο. Η ανησυχία χάθηκε, έτσι που με κάνει για λίγο να πιστεύω πως το τώρα σημαίνει πιο πολλά, πως θα χαθώ στον όχλο και θα ζω για πάντα μαζί του. Δεν θα μεγαλώσω, δεν θα πληγωθώ, δεν θα αγαπήσω το χώμα και τότε από όλους, πιο πολύ θα αγαπηθώ. Φεύγω για Γκάζι. Γκρίζο στην όψη, πολύχρωμο στη ρίζα του,  το σιντριβάνι του πολιτισμού. Κάθε σταγόνα κυλάει στο δέρμα μου, ύστερα απορροφάται και θρέφει την ψυχή μου. Η μουσική που διάλεξα, διώχνει την ξηρασία της αναλυτικής σκέψης και με δροσίζει με το νέκταρ του πνεύματος.


 
Ηλεκτρονική μουσική και digital arts. Ξέρω, περίμενες κάτι πιο κλασσικό στο άκουσμα «νέκταρ», μα δεν ήταν ανάγκη. Γκράφιτι, φώτα, οχλοβοή καλύπτουν μια μουντή αυγή. Έναν τοίχο θλιμμένο, που ύστερα από κάθε συναυλία, βυθίζεται ξανά στη μοναξιά του. Έμαθε όμως να προσποιείται μπροστά τους. Μα για ένα φεστιβάλ είναι πολύ ενθουσιασμένος, το περιμένει με αγωνία. Από την Βαρκελώνη, έφτασε στο Αμαξοστάσιο και στο Gazi Music Hall για να κάνει συντροφιά στον μοναχικό τοίχο. Δεν θα ακούει τόσο καλά και στις 11 και στις 12 Οκτωβρίου, μα του αρκεί μια μέρα όλη δική του και η επόμενη σαν ηχώ, που φεύγει λίγο λίγο από το πλάι του, προτού τον χαιρετήσει αιωνίως. Θα του κάνουν παρέα 33 μεγάλα και ανερχόμενα ονόματα της σύγχρονης μουσικής, όπως οι Paul Kalkbrenner, Jon Hopkins, Modeselektor, UNKLE, DJ Koze, Acid Arab, Foreign Beggars, John Talabot, Tim Hecker και άλλοι πολλοί.

 Αντίο όνειρο, αντίο παραμύθι. Κι αν κάθε μέρα σε αλλάζω, γίνομαι κύμα σε άλλο καλούπι και εκεί ταιριάζω, να θυμάσαι πως ήσουν το πρώτο σύννεφο που πάτησα, για να ακουμπήσω τον ουρανό.
https://www.instagram.com/p/B2WWobcIOGk/
Το αναλυτικό πρόγραμμα του φεστιβάλ είναι το εξής:

Παρασκευή 11/10

SonarClub

20:15  lip forensics

22:00  acid arab

23:45  modeselektor (live)

SonarHall

22:00  her with fo b2b vrgn

23:30  worakls (live)

01:00  jon hopkins

02:30  boys noize

04:30  anna

06:30  roni iron

SonarLab  

21:20  opioid slot machine

22:30  rival consoles (live)

23:35  or:la

01:00  red axes (live)

02:10  haai

04:10  john talabot
 

Σάββατο 12/10

SonarClub 

19:30  blakaut

20:45  foreign beggars (live)

22:15  unkle (live)

00:00  paul kalkbrenner

SonarHall  

19:00  dr. viberator

21:00  tim hecker (live)

22:00  hvob (live)

23:30  cj jeff

01:00  patrick topping

03:00  recondite (live)

04:30  enrico sangiuliano

06:30 alan fitzpatrick

SonarLab 

20:50   lucius works here +oxlabb

22:00   caterina barbieri time-blind a/v with ruben spini

23:30   shigeto (live)

01:00   la fleur

03:00   dj koze

05:00   kolsch