Από "νησί" σε "νησί", πάνω σε 2 ρόδες!

Είμαι αυτό που λένε "παιδί του καλοκαιριού". Υπό Κανονικές Συνθήκες, μέχρι τώρα θα είχα ήδη κάνει τουλάχιστον 30 μπάνια, θα είχα αποδράσει από την... όμορφη πόλη μας κάμποσες φορές, ενώ τα εισιτήρια μου για τις "επίσημες" μέρες αργίας θα ήταν -από μέρες- ακουμπισμένα στο κομοδίνο μου.  

Υπό Κ.Σ. επαναλαμβάνω ή, για να είμαι πιο ακριβής, Π.Δ., δηλαδή Προ Δημοψηφίσματος και όσων ραγδαίων πολιτικών εξελίξεων το ακολούθησαν. Και μπορεί -λίγο πολύ- όλοι μας να έχουμε βάλει τις διακοπές μας στο... pause, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να κάνουμε το ίδιο και με την ζωή και την καθημερινότητά μας. Με πολλή, λοιπόν, υπομονή και ψυχραιμία και με ακόμα μεγαλύτερη ελπίδα, σήμερα σου προτείνω να με ακολουθήσεις σε μία (low budget) βόλτα σε ένα μέρος στην πόλη μας που μυρίζει... νησί. Και μάλιστα, σε προσκαλώ να την κάνουμε σε δύο ρόδες.

Ξέρω, σε έμπλεξα. Οπότε ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.   

Ένας από τους (λίγους, ομολογώ) λόγους που ζηλεύω τους κατοίκους των νοτίων προαστίων της πόλης, είναι ότι έχουν -ανά πάσα στιγμή- στη διάθεσή τους το άρωμα της αλμύρας, το άρωμα του καλοκαιριού: τη θάλασσα. Γι' αυτό και σήμερα αποφάσισα να πάρω το ποδήλατό μου και να κατέβω στο Παλαιό Φάληρο.  

Η βόλτα μου θα ξεκινήσει από το ΣΕΦ, με τελικό προορισμό τη μαρίνα του Φλοίσβου. Αν είσαι λάτρης του ποδηλάτου, σίγουρα γνωρίζεις πως αυτή η διαδρομή είναι ιδανική για ποδηλάτες, καθώς στην ουσία "κινείται" παράλληλα με όλους τους κεντρικούς δρόμους, χωρίς όμως να κρύβει (σχεδόν) κανένα κίνδυνο. Εδώ, οι παράδρομοι έχουν μετατραπεί σε άτυπους ποδηλατοδρόμους και μάλιστα, με θέα θάλασσα, σε ένα αρκετά μεγάλο κομμάτι της διαδρομής. Αν δεν την γνωρίζεις, ακολούθησε τους (εκατοντάδες) ποδηλάτες που την κατακλύζουν κάθε απόγευμα και θα φτάσεις στον προορισμό σου. Tip: Μην φοβηθείς την απόσταση (περί των 7,5 χιλιομέτρων το "πήγαινε" και άλλα τόσα η επιστροφή). Πάρε μαζί σου ένα μπουκαλάκι νερό και να είσαι σίγουρη ότι η διαδρομή θα σε αποζημιώσει (και θα σε γυμνάσει -σου θυμίζω ότι καλώς εχόντων των πραγμάτων σε λίγο θα βγούμε και στις παραλίες).

Κι αν δεν σε αποζημιώσει η ομορφιά της διαδρομής, σίγουρα θα σε αποζημιώσει η ομορφιά του προορισμού. Η μαρίνα του Φλοίσβου είναι ένα γραφικό, πεζοδρομημένο shopping center, με καταστήματα, καφετέριες και εστιατόρια. Εδώ, θα τα δεις όλα. Μωρά σε καροτσάκια, παιδιά  με ποδήλατα, 30άρηδες να απολαμβάνουν το κοκτέιλ τους, γηραιότερους να τρώνε το παγωτό τους, πιτσιρικάδες να συγκεντρώνονται σε παρέες στα σκαλάκια της προβλήτας... Κι όλα αυτά με φόντο τα υπερπολυτελή κότερα, που ξεχειμωνιάζουν στο λιμανάκι της, που θυμίζει κυκλαδίτικο λιμάνι. Για σήμερα, λέω να επιλέξω το πρόγραμμα των... πιτσιρικάδων και να πιω τη μπύρα μου στα σκαλάκια, εκεί όπου οι "μπλεγμένες" μουσικές από τα παρακείμενα bar είναι λίγο χαμηλότερες κι έτσι μπορώ να απολαύσω περισσότερο τον (έστω και ανεπαίσθητο) ήχο της θάλασσας. 

Για τη συνέχεια, θα κατευθυνθώ προς το τέλος της μαρίνας και συγκεκριμένα στο Cine Φλοίσβος. Πρόκειται για ένα πανέμορφο καταπράσινο θερινό σινεμά, λίγα μόλις μέτρα από τη θάλασσα, με μικρό εξωτερικό μπαρ (quick tip: εκτός από την παγωμένη μπύρα σου, δοκίμασε και τις φα-ντα-στι-κές κοτομπουκιές που σερβίρει) χαλίκια, τραπεζάκια και καρέκλες σκηνοθέτη, αλλά και κάποιες... ξαπλώστρες, που θα σε κάνει να αισθανθείς σαν να είσαι σε διακοπές. Σήμερα, θα απολαύσω εδώ μία ταινία για ένα άλλο... νησί και συγκεκριμένα το ισπανικό θρίλερ "Το μικρό νησί", με τους Χαβιέρ Γκουτιέρεζ, Ραούλ Αρεβάλο και Χεζούς Κάστρο. Η υπόθεσή του; Σε μια ισπανική κωμόπολη του 1980 δύο αστυνομικοί προσπαθούν να εξιχνιάσουν την υπόθεση εξαφάνισης δύο νεαρών κοριτσιών. Η έρευνά τους θα τους οδηγήσει σε σκοτεινά μονοπάτια, τα οποία θα γίνουν ακόμα πιο επικίνδυνα από τις ιδεολογικές κι επαγγελματικές διαφορές μεταξύ τους. Οι κριτικές για την ταινία είναι διθυραμβικές (άλλωστε έχει ήδη βραβευτεί με δέκα Γκόγια -τα κυριότερα δηλαδή εθνικά βραβεία στην Ισπανία), ενώ -σύμφωνα με όσους το έχουν ήδη δει- αυτό το αστυνομικό νουάρ έχεις σαφείς αναφορές στο «Chinatown», στο «Seven» και στο «True Detective». 

Η βραδιά μου δεν θα τελειώσει εδώ. Το ποδήλατό μου με περιμένει για να διανύσω τα 7,5 χιλιόμετρα της επιστροφής. Μιας επιστροφής που "μυρίζει"αλμύρα. Που "μυρίζει" καλοκαίρι. 

Στη φωτό, το cine Φλοίσβος