Ρεμπέτικα!

Σήμερα, θα προσπαθήσω να λύσω την απορία των φίλων μου. Μια απορία που αφορά στην ευκολία της προσαρμογής μου παντού και πάντα!  

Είμαι νέα αλλά ταυτόχρονα και ώριμη, είμαι μοντέρνα μα ελκύομαι και από το παραδοσιακό, έχω διάθεση για τρέλες μα με προσγειώνει και η λογική. Εσύ πώς θα με χαρακτήριζες; Μήπως «χαμαιλέοντα»; 

Προσωπικά, θεωρώ πως συγκρατούμαι τόσο, ώστε να μην ταυτίζομαι με τίποτα. Να μπορώ να έχω άποψη μα να μην φανατίζομαι απορρίπτοντας κάθε διαφορετικό που υπάρχει σε αυτή τη ζωή. Γι' αυτό, δε θα με ακούσεις ποτέ να εκφράζομαι φανατισμένα υπέρ του ΝΑΙ ή του ΟΧΙ, υπέρ της ΔΡΑΧΜΗΣ ή του ΕΥΡΩ, υπέρ της ΔΕΞΙΑΣ ή της ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ. 

Θα με δεις όμως να απολαμβάνω οποιαδήποτε "κατάσταση", να χορεύω ξέφρενα στα Club  και την επόμενη μέρα να με πιάνουν "άλλα κέφια", και να βάζω στη διαπασών τα αγαπημένα μου ρεμπέτικα.

Σήμερα αποφάσισα να ταξιδέψω μαζί σου μέσα από στίχους τραγουδιών που αγαπώ. Τραγουδιών παραδοσιακών, λαϊκών, απόλυτα ελληνικών που μιλούν για τον έρωτα, τη χαρά, τη λύπη, τη φτώχεια,τα αγαπημένα μας πρόσωπα, την αγάπη, τη φιλία. Μ' αυτά να μιλήσουμε, για το σήμερα αλλά και το αύριο που μας περιμένει. 

Να αφήσουμε τους ήχους του τρίχορδου μπουζουκιού και του μπαγλαμά να μας ταξιδέψουν σε γειτονιές αγαπημένες, στα λιμάνια της Θεσσαλονίκης, του Πειραιά και του Βόλου, στις συνοικίες και στα μουρμούρικα στου Ψυρρή. 

Το παραδοσιακό ελληνικό λαϊκό τραγούδι αγαπήθηκε, αγαπιέται, λειτουργούσε και λειτουργεί ως ενωτικός κρίκος για όλους μας. Χαλάρωσε, λοιπόν, κι έλα να τραγουδήσουμε μαζί και να ταξιδέψουμε μέσα από τους στίχους, τις φωνές και τις μουσικές της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου, της Μπέλλου, της Νίνου, του Τσιτσάνη και του Καλδάρα, του Παπαιωάννου, του Χατζηχρήστου, του Μάρκου Βαμβακάρη.