Θα φέρει ο Nosferatu την dark-gothic αισθητική στην υψηλή ραπτική;

Πριν περίπου ένα μήνα έκανε πρεμιέρα στους ελληνικούς κινηματογράφους, το πολύ-αναμενόμενο remake της ταινίας «Nosferatu». Μια ταινία τρόμου που μας γυρίζει πίσω στη Γερμανία του 1930. Πέρα από το κινηματογραφικό ενδιαφέρον, το έργο αυτό είναι ακόμα πιο ιδιαίτερο εξαιτίας των κουστουμιών του, που μας μετέφεραν ακριβώς σε αυτή την εποχή.

Και εδώ είναι που δημιουργείται το μεγάλο ερώτημα. Μήπως, είναι αυτή η αφορμή για την επιστροφή του γοτθικού στιλ; Η αναβίωση αυτής της αισθητικής βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στη Linda Muir, την ενδυματολόγο της ταινίας, μια διάσημη μόδιστρο, γνωστή για τη σχολαστική της δεξιοτεχνία στον κινηματογράφο και την τηλεόραση, διάσημη για την ικανότητά της να συνδυάζει την ιστορική ακρίβεια με τον ατμοσφαιρικό σχεδιασμό. 

Σίγουρα, σε αυτή την άρτια εικόνα συνέβαλλαν οι ηθοποιοί με το υποκριτικό τους ταλέντο και ο ίδιος ο σκηνοθέτης, ο Robert Eggers. Όλοι μαζί, έφεραν έφερα πίσω την gothic αισθητική της Γερμανίας τους 19ου αιώνα.

Πώς όμως η Linda Muir έφερε αυτό το θρίλερ του παρελθόντος στο σήμερα, μέσα από τις δημιουργίες υψηλής ραπτικής; Για αρχή, συνεργάστηκε με ειδικούς. Δούλεψε μαζί με τη Lizzie Agnew και την Catherine Collard, οι οποίες συνέβαλαν στο τμήμα κοστουμιών, προσφέροντας η καθεμία την εμπειρία της στην παραγωγή. 

Τα κοστούμια ήταν οι πραγματικοί πρωταγωνιστές της ταινίας, από παλτό που θύμιζαν την ανδρική συλλογή FW12 της Prada, μέχρι την εμβληματική καμπαρντίνα της Burberry, κορσέδες με μια διακριτική πινελιά της Vivienne Westwood και του John Galliano για τον Dior, νυχτικά με την αθωότητα της Chanel και της Chloé και τολμηρά σχέδια όπως αυτά της Hermès και της Guo Pei.

Ιστορικές αναφορές

Η χρωματική παλέτα επιλέχθηκε μελετώντας τα υφάσματα που ήταν διαθέσιμα πριν από το 1838. Ενώ η περίοδος ήταν γνωστή για τα πολύπλοκα μοτίβα που συνδύαζαν ρίγες, paisley και ombré, η Muir επέλεξε προσεκτικά υφάσματα που θύμιζαν την εποχή χωρίς να κατακλύζουν οπτικά τις σκηνές.

Τα αξεσουάρ αναδημιουργήθηκαν με βάση συγκεκριμένες ιστορικές αναφορές: από κοσμήματα εμπνευσμένα από πίνακες της εποχής μέχρι υποδήματα κατασκευασμένα σύμφωνα με πρωτότυπα σχέδια. Κάθε στοιχείο επιλέχθηκε όχι μόνο για την ιστορική του αυθεντικότητα αλλά και για την ικανότητά του να συμβάλλει στην οπτική αφήγηση της ταινίας.

Ellen, η γοτθική ηρωίδα

Τα ρούχα της Ellen αντικατοπτρίζουν μια βαθιά κατανόηση της γερμανικής μόδας της δεκαετίας του 1830, μιας μεταβατικής περιόδου μεταξύ της εποχής της Regency και της βικτοριανής εποχής. Η Muir συμβουλεύτηκε γερμανικά περιοδικά μόδας της εποχής για να διασφαλίσει την αυθεντικότητα κάθε κομματιού. Ο κορσές του χαρακτήρα που δένει μόνος του είναι ένα τέλειο παράδειγμα του πώς μια ιστορική λεπτομέρεια μπορεί να εξυπηρετήσει τόσο την αφήγηση όσο και την ακρίβεια της εποχής. Αυτός ο τύπος κορσέ, ιστορικά τεκμηριωμένος ως «κορσές βεντάλια», επέτρεπε στις γυναίκες να τον δένουν ανεξάρτητα από μπροστά, μια λεπτομέρεια που συμβολίζει την ανεξαρτησία του χαρακτήρα στην ταινία.

Η εξέλιξη της γκαρνταρόμπας της περιλαμβάνει πένθιμα φορέματα φτιαγμένα με αυθεντικό πένθιμο κρεπ - ένα ειδικό ύφασμα της εποχής επεξεργασμένο με θερμαινόμενα ρολά πορσελάνης. Τα νυχτικά κατασκευάστηκαν σε τρία διαφορετικά βάρη υφάσματος, όλα ιστορικά ακριβή, για να επιτευχθεί το επιθυμητό οπτικό αποτέλεσμα, διατηρώντας παράλληλα την αυθεντικότητα της εποχής.

Ο Κόμης Orlok στο σήμερα 

Η ταινία επαναπροσδιορίζει το κοστούμι του κόμη Orlok δίνοντας έμφαση στις επιμήκεις σιλουέτες, τις πλούσιες υφές και τη σκούρα μονοχρωματική  παλέτα που παραπέμπει σε γοτθική αισθητική. Η γκαρνταρόμπα του κόμη δεν είναι απλώς μια επανερμηνεία του κινηματογραφικού βαμπίρ, αλλά μια ακριβής αναπαράσταση της ενδυμασίας των ευγενών της Τρανσυλβανίας του 1590. Αντλώντας έμπνευση από τους πίνακες της οικογένειας Esterházy, ο Muir δημιούργησε κοστούμια με βαριά υφάσματα, χρυσές λεπτομέρειες και γούνες που αντικατοπτρίζουν την κοινωνική θέση της εποχής.

Ο περίφημος μανδύας του κόμη, που απέχει πολύ από το να είναι μια απλή θεατρική ρόμπα, είναι στην πραγματικότητα ένα παλτό με μανίκια που φοριέται ως μανδύας, πιστό στα έθιμα της εποχής. Η κατασκευή του απαιτούσε μια ειδική εξάρτυση για να υποστηρίξει το σημαντικό βάρος του, επιτρέποντας στον Skarsgård να κινείται με την υπερφυσική κομψότητα που απαιτεί ο ρόλος. Τα υφάσματα επιλέχθηκαν για την ικανότητά τους να αντανακλούν το φως με ιδιαίτερους τρόπους, με χρυσές και ασημένιες κλωστές που υφάνθηκαν για να αιχμαλωτίζουν το φως των κεριών και το φως του φεγγαριού.

Αυτά τα στοιχεία συντονίζονται με τις σύγχρονες τάσεις της μόδας, όπου σχεδιαστές όπως ο Rick Owens και ο Comme des Garçons εξερευνούν πρωτοποριακά σχήματα και υφές, αντλώντας παράλληλα έμπνευση από ιστορικά στυλ.

 

 

 

 

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη The Art Of Costume (@theartofcostume)

Ο παράξενος και ανησυχητικός χαρακτήρας της ενδυμασίας του Orlok αντανακλά τα ευρύτερα θέματα του σκοταδιού και της ταυτότητας που απαντώνται στις σύγχρονες συλλογές που δίνουν έμφαση στην αφήγηση ιστοριών μέσω του σχεδιασμού, δείχνοντας τέλεια πώς ο κλασικός τρόμος επηρεάζει τον σημερινό διάλογο της μόδας.

Θα αλλάξει λοιπόν ο Nosferatu τη γοτθική μόδα; Είναι δύσκολο να πούμε, καθώς πρόκειται για μια ταινία εποχής με κώδικες που μπορεί να μην μεταφράζονται εύκολα στη σύγχρονη μόδα, αλλά είναι βέβαιο ότι η υψηλή ραπτική και η θεατρικότητά της θα λάβουν υπόψη τους. Δεν θα μας εξέπληττε αν βλέπαμε κάποιο από το DNA του Nosferatu στις πασαρέλες του Margiela και των ομοίων του τον επόμενο Ιανουάριο.