Fashion Dictionary: To επιβλητικό έργο του Karl Lagerfeld και η μεγάλη συνεισφορά του στο χώρο της μόδας

Ο Karl Lagerfeld, ο άνθρωπος που καθόρισε τη σύγχρονη εποχή της μόδας, απεβίωσε σαν σήμερα σήμερα πριν 6 χρόνια στο Παρίσι. Ήταν 85 ετών. Ενώ μέχρι το θάνατό του έκανε αμέτρητες δουλειές, ήταν περισσότερο γνωστός για την αναζωογόνηση του οίκου Chanel τη δεκαετία του 1980. Μετά τον θάνατο της ιδρύτριάς του, Gabrielle «Coco» Chanel, το 1971, ο οίκος έγινε μια σκιά του παλιού του εαυτού, που προοριζόταν, όπως το έθεσε ο Lagerfeld, για «τις γυναίκες των παριζιάνων γιατρών».

Αλλά αφού διορίστηκε δημιουργικός διευθυντής το 1983, ο Lagerfeld  ανακάτεψε τους κώδικες και τις αναφορές του brand- κοστούμια από tweed, μικρά μαύρα φορέματα, καπιτονέ τσάντες- και οδήγησε τη Chanel σε δημιουργική και οικονομική ευημερία καθ' όλη τη διάρκεια των 36 χρόνων που ήταν στο τιμόνι της - μια ασύλληπτη θητεία στο σημερινό κλίμα της μουσικής καρέκλας των σχεδιαστών.

«Χάρη στη δημιουργική του ιδιοφυΐα, τη γενναιοδωρία και την εξαιρετική του διαίσθηση, ο Karl Lagerfeld ήταν μπροστά από την εποχή του, γεγονός που συνέβαλε σε μεγάλο βαθμό στην επιτυχία του οίκου Chanel σε όλο τον κόσμο», είχε δηλώσει ο Alain Wertheimer, διευθύνων σύμβουλος της Chanel. «Όχι μόνο έχασα έναν φίλο, αλλά όλοι μας χάσαμε ένα εξαιρετικό δημιουργικό μυαλό στο οποίο έδωσα carte blanche στις αρχές της δεκαετίας του 1980 για να ανακαλύψει εκ νέου τη μάρκα».

Η καριέρα του Lagerfeld  ήταν εκπληκτική, ξεκινώντας όταν, μαζί με τον φίλο του και αντίπαλό του Yve Saint Laurent, κέρδισαν το Διεθνές Βραβείο Woolmark το 1954. Ο γεννημένος στη Γερμανία σχεδιαστής συνέχισε να βοηθά τον μόδιστρο Pierre Balmain, να ηγείται του οίκου Jean Patou και αργότερα, το 1964, να διευθύνει την Chloé, η οποία θεωρείται σε μεγάλο βαθμό ως το πρώτο brand ready-to-wear ενδυμάτων. Εκεί, προσέφερε ένα όραμα απόλυτης θηλυκότητας και, το 1983, σχεδίασε εκείνο το συχνά αναφερόμενο μαύρο-χρυσό violin dress, το οποίο, με τα πλαϊνά cut-outs και το midi μήκος του, έχει μείνει στην ιστορία μέχρι σήμερα.

Θα είναι πάντα συνώνυμος με τον οίκο Chanel, αλλά η μακροβιότερη δημιουργική συνεργασία του ήταν με τον ιταλικό οίκο Fendi, όπου άρχισε να εργάζεται τη δεκαετία του 1960. Ο Lagerfeld ήταν αυτός που επινόησε αυτό το λογότυπο με το διπλό «F» που αναμφίβολα έχετε δει σε αναρίθμητες φωτογραφίες street style, και η επίδειξη της μάρκας το 2007 στο Σινικό Τείχος της Κίνας ήταν επίσης δικό του έργο. Συνεργαζόμενος με τη Silvia Fendi, διετέλεσε δημιουργικός διευθυντής γούνας και έτοιμων ενδυμάτων μέχρι το θάνατό του. 

Αυτό το έργο από μόνο του φαίνεται τρομακτικό, αλλά πέτυχε πολλά περισσότερα κατά τη διάρκεια των έξι και πλέον δεκαετιών του στα ανώτερα κλιμάκια της μόδας. Το 1984, λάνσαρε την ομώνυμη σειρά του- ποτέ δεν ήταν οπαδός του ενδυματολογικού σνομπισμού, ήταν πρωτοπόρος στη συνεργασία υψηλού και χαμηλού επιπέδου - που αποτελεί βασικό στοιχείο της μόδας - όταν συνεργάστηκε με την H&M το 2004.

 Ήταν διάσημος φωτογράφος, φωτογραφίζοντας, μεταξύ άλλων, τις καμπάνιες της Chanel και editorials για περιοδικά όπως το V και το Harpers Bazaar, σχεδίασε εσωτερικούς χώρους, λάνσαρε μια συλλογή μακιγιάζ με τη διάσημη πλέον γάτα του, Choupette, δημοσίευσε ένα βιβλίο δίαιτας αφού έχασε περισσότερα από 90 κιλά το 2000, ώστε να μπορέσει να χωρέσει στην υπερ-στενή ραπτική που πρότεινε ο Hedi Slimane ως δημιουργικός διευθυντής του Dior Hommes, και ο κατάλογος συνεχίζεται.

Ήταν πολυγλωσσομαθής, αχόρταγος αναγνώστης και γνώστης του πολιτισμού- ήταν κάτι περισσότερο από σχεδιαστής. Ήταν η δική του μάρκα και ένα είδωλο της ποπ κουλτούρας, χάρη στη χαρακτηριστική αισθητική του και τις διαβόητες ατάκες του. Συχνά διασκεδαστικές και μερικές φορές σκληρές, οι ατάκες του Lagerfeld συνέβαλαν στην larger-than-life περσόνα του. «Είμαι σαν μια καρικατούρα του εαυτού μου, και μου αρέσει αυτό», είχε πει. Παραδέχτηκε επίσης: «Αν έχω γίνει πιο ορατός από κάποιους συναδέλφους μου, ίσως είναι επειδή έχω μεγάλο στόμα. Η περσόνα μου δεν έχει σχεδόν καμία σχέση με το επάγγελμά μου».

Ο προϋπολογισμός δεν ήταν ποτέ ένα θέμα που τον απασχολούσε όσον αφορά τα shows του οίκου, τα οποία παρακολουθούνταν διαδικτυακά από εκατομμύρια ανθρώπους τα τελευταία χρόνια. Δημιούργησε shows που δεν είχαν προηγούμενο σε μέρη όπως το Σάλτσμπουργκ, την Αβάνα, το Εδιμβούργο και το Ντουμπάι. Και κατά τη διάρκεια των των ready-to-wear εμφανίσεων στο Παρίσι, σόκαρε και ενθουσίαζε διαρκώς το κουρασμένο κοινό της μόδας, μετατρέποντας το Grand Palais σε μια χώρα θαυμάτων, με ένα πραγματικό παγόβουνο, ένα δάσος με φυλλοβόλα δέντρα, μια αμμώδη παραλία με κύματα που χτυπούν, ακόμη και μια εξέδρα εκτόξευσης, από την οποία εκτοξεύτηκε ένας πύραυλος Chanel κατά τη διάρκεια του φινάλε.

Πίστευε ότι η έννοια του σχεδιαστή ως καλλιτέχνη ήταν παράλογη -το ίδιο και για την εξουθένωση του σχεδιαστή- και άρχισε να σχεδιάζει την επόμενη συλλογή του αμέσως μόλις η προηγούμενη βγήκε από την πασαρέλα. Περιφρονούσε τη νοσταλγία περισσότερο από τις σαγιονάρες (στις οποίες επέμενε ότι ήταν «σωματικά αλλεργικός»), αρνήθηκε να κρατήσει αρχείο και δεν συζητούσε ποτέ τα επιτεύγματά του. Ίσως γι' αυτό να ήταν τόσο μεγάλη η επιτυχία του - κοιτούσε πάντα προς το μέλλον. «Υποτίθεται ότι πρέπει να κάνω. Υποτίθεται ότι δεν πρέπει να θυμάμαι», είπε κάποτε. Ίσως και να είναι έτσι. Αλλά ο Lagerfeld  δεν θα ξεχαστεί ποτέ.