Marcello Mastroianni: «Η γυναίκα είναι ένα εκπληκτικό πλάσμα, που κάνει τη φαντασία να καλπάζει»

Σοφία Λόρεν, Ανίτα Έκμπεργκ, Στεφανία Σαντρέλι, Μόνικα Βίτι, Κλαούντια Καρντινάλε, Ζαν Μορό μερικές μόνο από τις γοητευτικές συμπρωταγωνίστριές του. Βιττόριο Ντε Σίκα, Φελίνι, Πολάνσκι, Μπούρμαν, Βισκόντι, Αντονιόνι, αδελφοί Ταβιάνι, Βέντερς μερικοί μόνο από τους σημαντικούς σκηνοθέτες με τους οποίους συνεργάστηκε, στις πάνω από 150 ταινίες που έπαιξε από το 1939 έως το1997. Αγαπητός στους Έλληνες σινεφίλ, είχε άλλωστε παίξει και στο «Μετέωρο βήμα του πελαργού» του Θόδωρου Αγγελόπουλου, υπήρξε κι ιδιαίτερα λατρεμένος από το γυναικείο φύλο – και όχι άδικα, καθώς ήταν ένας από τους πιο γοητευτικούς Ευρωπαίους ηθοποιούς που έκανε σημαντική καριέρα στον χώρο της έβδομης τέχνης και γνώρισε διακρίσεις και παγκόσμια φήμη.

Ο Μαρτσέλλο Μαστρογιάννι (Marcello Vincenzo Domenico Mastroianni) γεννήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1924 – 19 Δεκεμβρίου 1996) ήταν Ιταλός ηθοποιός. Γεννήθηκε στο χωριό Φοντάνα Λίρι, νότια της Ρώμης, και μεγάλωσε στο Τορίνο και τη Ρώμη. Ήταν ανιψιός του διάσημου Ιταλού γλύπτη Ουμπέρτο Μαστρογιάννι (Umberto Mastroianni, 1910 - 1998).

Τα πρώτα χρόνια κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο εργάστηκε ως βιομηχανικός σχεδιαστής. Συνελήφθη από τους Ναζί, που τον έστειλαν σε στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας στη Βόρεια Ιταλία, από όπου κατάφερε να δραπετεύσει. Πήγε στη Βενετία όπου έζησε κρυμμένος μέχρι το τέλος του πολέμου. Μεταγενέστερα, άρχισε να εργάζεται ως λογιστής για την Eagle-Lion, μια μικρή αγγλική εταιρεία παραγωγής και διανομής.

Το 1950 παντρεύτηκε την ηθοποιό Φλόρα Καραμπέλλα και απέκτησαν μια κόρη, την Μπάρμπαρα. Η πρώτη του σοβαρή σχέση που ακολούθησε ήταν με τη Φέι Ντάναγουει. Ύστερα από τρία χρόνια τον εγκατέλειψε, καθώς τον περίμενε να πάρει διαζύγιο από την πρώην σύζυγό του - κάτι που ως καθολικός αρνιόταν. Με την συμπρωταγωνίστριά του επί μια τετραετία Κατρίν Ντενέβ απέκτησαν μια κόρη, την Κιάρα. Από το 1976 συνδέθηκε με την σκηνοθέτιδα Άννα Μαρία Τατό, με την οποία έζησε μέχρι το θάνατό του. Άλλα γνωστά του ειδύλλια με διάσημες γυναίκες αφορούν τις Ανούκ Αϊμέ, Ούρσουλα Άντρες, την Κλαούντια Καρντινάλε και τη Lauren Hutton.

Αν και άρρωστος, από καρκίνο στο πάγκρεας, εργαζόταν μέχρι τους τελευταίους μήνες της ζωής του και στο θέατρο και στον κινηματογράφο. Ανάμεσα στις διακρίσεις και τα βραβεία του ξεχωρίζουν τα: Χρυσές Σφαίρες (1963), βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού στο Φεστιβάλ των Καννών, Volpi Cup for Best Actor (1989), βραβεία Σεζάρ (1993), Ιππότης του Μεγαλόσταυρου του Τάγματος της τιμής της Ιταλικής Δημοκρατίας, και βραβείο Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου Συνολικής προσφοράς (1988).