Αναστάσης Ροϊλός: «Δεν είχα ποτέ ιδιαίτερες σχέσεις με την οικογένειά μου»

Με αφορμή την παράσταση «Άμλετ» του Σαίξπηρ, στην οποία έχει πρωταγωνιστικό ρόλο, ο Αναστάσης Ροϊλός άνοιξε την καρδιά του στην εκπομπή «Πάμε Δανάη».

Ο γνωστός ηθοποιός μίλησε για τη μοναχική παιδική του ηλικία, τους ψυχαναγκασμούς που έχει, ενώ σχολίασε τη γυμνή σκηνή του στη «Μάγισσα», που αναστάτωσε τους χρήστες στο Twitter.

Όπως παραδέχτηκε με την οικογένειά του δεν υπήρξε ποτέ ιδιαίτερα δεμένος, ενώ αίσθηση προκάλεσε η δήλωσή του πως δεν έχει καμία σχέση με τον αδερφό του.

«Στο μεγάλωμά μου διάβαζα μεν, άλλα έκανα και όλα όσα κάνουν τα παιδιά, δεν πουλάω τον εαυτό μου ως κάλο παιδί και “ιντελεκτουέλ” ούτε και σήμερα. Δεν είχα ποτέ ιδιαίτερες σχέσεις με την οικογένεια μου, η μοναξιά ήταν ένας σημαντικός παράγοντας για να αρχίσω να ψάχνω τα πράγματα μόνος μου. Χωρίς να το ξέρω, ήταν σα να ζούσα σε έναν εντελώς δικό μου μικρόκοσμο, έχω έναν αδελφό άλλα δεν είχαμε καμία σχέση. Απ’ όταν θυμάμαι τον εαυτό μου δεν μου αρέσει να αναλώνομαι σε πράγματα που νιώθω ότι δεν με πάνε μπροστά και δεν μου κάνουν κάλο», εξομολογήθηκε.

Ο ίδιος παραδέχτηκε πως είναι ένα ψυχαναγκαστικό άτομο στη δουλειά, αλλά και στην καθημερινότητά του: «Είμαι στα όρια του ψυχαναγκαστικού και στη δουλειά μου και στα πρακτικά, θα σηκωθώ και θα στρώσω κατευθείαν το κρεβάτι μου, αλλιώς έχω ένα βάρος μέσα μου. Τους λογαριασμούς τους πληρώνω τη μέρα που εκδίδονται για να μην τους ξεχάσω».

«Με ενοχλούν πολλά στη σημερινή ελληνική πραγματικότητα, άλλα νομίζω ότι όλα ξεκινούν από τις αντικοινωνικές συμπεριφορές. Όταν κάποιος βρίσκεται σε μία θέση και έχει βήμα και δεν πιστεύει αυτά που λέει, άλλα λέει αυτά που θέλει να ακούσει ο κόσμος, είναι αντικοινωνική συμπεριφορά», συμπλήρωσε στη συνέχεια.

Τέλος, ξεκαθάρισε για την πολυσυζητημένη σκηνή στη σειρά εποχής του ΑΝΤ1: «Δεν θα έκανα μία γυμνή σκηνή για οποιονδήποτε σκηνοθέτη, καταρχάς στη “Μάγισσα” ήξερα από το σενάριο ότι η συγκεκριμένη σκηνή είναι απαραίτητη. Η γυμνή σκηνή ήταν σημαντική για την ψυχολογία του ήρωα, εφόσον υπήρχε συζήτηση και εμπιστοσύνη ότι αυτό που θα φανεί δεν θα είναι πρόστυχο ή δήθεν, την κάναμε».