I Know This Much Is True, όταν βλέπουμε τον Mark Ruffalo διπλό

Ο Ανδρέας Κύρκος παρακολούθησε τη δραματική σειρά του Derek Cianfrance (HBO) και θαύμασε την διπλή ερμηνεία του Mark Ruffalo στο ρόλο δύο δίδυμων αδερφών.

Όταν μια τηλεοπτική σειρά έχει σενάριο που διαθέτει αρχή μέση και τέλος, έχει περισσότερες πιθανότητες να πλησιάσει τις κινηματογραφικές αξιώσεις. Το I Know This Much Is True  δεν ανήκει στις σειρές που ξεκινάνε για να βάλουν τα θεμέλια για μια μακροχρόνια σχέση με τους θεατές, μέχρι αυτό να βαρεθεί να τις βλέπει ή να πάψουν να φέρνουν έσοδα. Αυτή η σειρά ανήκει στις προσηλωμένες δημιουργίες που έχουν μια ολοκληρωμένη ιστορία να διηγηθούν και δεν οργώνουν απλά το έδαφος για χαρακτήρες και καταστάσεις που θα αναπτυχθούν μέσα στα χρόνια και σε πολλές σεζόν. To I Know This Much Is True μπαίνει σε μια μικρή λίστα τηλεοπτικών μίνι σειρών που συχνά έχουν τον ίδιο σκηνοθέτη και σεναριογράφο, γεγονός που διασφαλίζει συνέπεια αισθητικής και ύφους. Τέτοιες πρόσφατες σειρές ήταν το The Night Of  (2016) ή το Escape at Dannemora (2018) που είχαν μια αυτοτέλεια, κάτι που τις έκανε πιο ελκυστικές σε όσους αναζητούν την κινηματογραφική γλώσσα παρά το binge watching.

Είχαμε καιρό να δούμε μια τόσο δυνατή σειρά χαρακτήρων και υπεύθυνος για τη δυναμική, αφοπλιστική και σκληρή ματιά της αφήγησης είναι ο Derek Cianfrance, στον οποίο ανήκει το δράμα Blue Valentine και το σπονδυλωτό crime story The Place Beyond the Pines. Ωστόσο, η ποιότητα των επεισοδίων οφείλεται στον ερμηνευτικό χείμαρρο που εξαπολύει στην οθόνη ο Mark Ruffalo, ο οποίος έχει σπαταλήσει το ερμηνευτικό του ταλέντο στις ασημαντότητες της Marvel που τον έχουν μονοπωλήσει σχεδόν την τελευταία δεκαετία. Πρόκειται για έναν ηθοποιό που όταν έρχεται ρόλος αξιώσεων στα χέρια του, είναι ικανός για το καλύτερο (Spotlight, Foxcatcher, The Kids Are All Rightκ.α.). Εδώ έχουμε μια από αυτές τις περιπτώσεις και ο Derek Cianfrance δουλεύει την ανάπτυξη του δράματος πάνω στο πρόσωπο, το σώμα και τις αντιδράσεις του βασανισμένου πρωταγωνιστή του.

Στον πυρήνα αυτού του σκληρού δράματος δυο αδελφών έχουμε μια οικογενειακή τραγωδία. Ο Dominick και ο Thomas Birdsey είναι δυο δίδυμα αδέρφια. Ο ένας υποφέρει από σχιζοφρένεια που συνοδεύεται από κρίσεις πανικού και παρανοϊκούς ιδεασμούς με ιδέες καταδίωξης. Ο άλλος κάνει την υπερπροσπάθεια να τον φροντίσει και να στέκεται πάντα στο πλευρό του με οποιοδήποτε κόστος. Είναι αδιανόητος ο τρόπος που ο Ruffalo καταφέρνει και υποδύεται και τα δυο αδέρφια. Μεταμορφώνει κυριολεκτικά το σώμα του, τον τρόπο ομιλίας του και παίζει με όλο του το είναι. Τις βασανιστικές καταστάσεις, τη σιωπηρή οργή, τις υστερικές αντιδράσεις, τα καθημερινά σοκ βίας, τα μικρά αδιέξοδα, την ψυχαναλυτική προσέγγιση και τις αναδρομές στα θαμμένα οικογενειακά μυστικά, ο σκηνοθέτης τα προσεγγίζει μετωπικά.

Σε αυτή τη μετωπική, ωμή σχεδόν σκηνοθετική προσέγγιση του Cianfrance, κρύβεται και το μεγάλο ελάττωμα της σειράς. Το υλικό του βιβλίου είναι πλούσιο (πρόκειται για best seller 900 σελίδων) με πυκνό δράμα, με πολυκύμαντη πλοκή και με χαρακτήρες σε ελεύθερη πτώση στην άβυσσο της κατάθλιψης. Αντί, όμως, να γίνει μια τίμια εμβάθυνση στην οικογενειακή εξάρτηση και μια διακριτική καταγραφή στο καθήκον των δεσμών αίματος, ο Cianfrance αποδεικνύεται άξιος μαθητής της depression porn σχολής του Alejandro González Iñárritu (ειδικά του 21 Grams  και του Biutiful) με όλο το χειριστικό δράμα και τον εκβιασμό του συναισθήματος. Η ψυχική νόσος γίνεται βαρίδιο για τους ήρωες και μια κατάρα τους βυθίζει, με αποτέλεσμα ο υποψιασμένος θεατής να αποξενώνεται. Όμως το μοντάζ είναι καθηλωτικό, τις ερμηνείες διαπερνάει ηλεκτρισμός και η φωτογραφία είναι καλά δουλεμένη για να αντανακλά το δυσοίωνο στόρι.

Αν αξίζει το I Know This Much Is True; Φυσικά. Αλλά, πρόκειται για εξοντωτική συναισθηματικά εμπειρία που θα σε κάνει να αναζητήσεις γρήγορα μια πιο “comfort food” σειρά για να ξεπλύνεις την δυσάρεστη αίσθηση από πάνω σου.

Πηγή