Η μικρή πόλη του Μεξικού που τιμά τη διαφορετικότητα

Η Juchitan δεν αποτελεί τουριστική ατραξιόν: ελάχιστοι επισκέπτες του Μεξικού θα κάνουν τη διαδρομή των έξι ωρών με λεωφορείο από την πόλη της Oaxaca για να φτάσουν σε αυτή την κωμόπολη, που υποφέρει από τη ζέστη, την πολυκοσμία και τα κουνούπια.

Κι όμως μία φορά το χρόνο η Juchitan γίνεται πόλος έλξης για δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους, που συρρέουν από κάθε γωνιά του Μεξικού αλλά και από το εξωτερικό για να παρακολουθήσουν το Vela, ένα φεστιβάλ που είναι αφιερωμένο στις muxes, όπως ονομάζονται εκεί οι τραβεστί.

Η ύπαρξη των muxes στην περιοχή ανάγεται χιλιάδες χρόνια πριν, στις απαρχές του προκολομβιανού πολιτισμού των Ζαποτέκ. Σε μια χώρα όπου η θηλυπρέπεια θεωρείται πρόστυχη και η ομοφυλοφιλία δεν είναι ευρέως αποδεκτή, η Juchitan αντιμετωπίζεται σαν ένας παράδεισος ανεκτικότητας στη διαφορετικότητα.  

«Θεωρείται ευλογία για τους γονείς να τους λέει το παιδί τους ότι είναι muxe», υποστηρίζει ο κάτοικος της πόλης και δικηγόρος ειδικός σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων Mayra Lo Pineda. «Γιατί σημαίνει ότι θα αφιερώσει τη ζωή του στη φροντίδα τους μέχρι τα βαθιά γεράματα».

Όμως ακόμα και στην «ανεκτική» Juchitan η πραγματικότητα είναι κάθε άλλο παρά ειδυλλιακή για μια muxe. Η 23χρονη Naomy είναι μια από τις ελάχιστες που έχουν φοιτήσει στο πανεπιστήμιο. «Το πρόβλημα», λέει η ίδια στο Dazed Digital, «είναι ότι πολλές από εμάς αναγκαζόμαστε να εγκαταλείψουμε το σχολείο στα 14 ή τα 15 χρόνια μας γιατί συχνά πέφτουμε θύματα bullying».

«Περίπου το 20% του πληθυσμού, κυρίως άντρες, εξακολουθεί να μη μας αποδέχεται», προσθέτει η ίδια. «Ωστόσο σήμερα τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα από ό,τι στο παρελθόν».

Όταν ξεκίνησε το πανεπιστήμιο, θυμάται, «χρησιμοποιούσα τις γυναικείες τουαλέτες αλλά οι γυναίκες διαμαρτύρονταν. Μετά πήγαινα στις αντρικές, αλλά και οι άντρες διαμαρτύρονταν. Και μετά δεν είχα πού να πάω».

Τέτοιου είδους εμπειρίες ήταν που την ώθησαν να αναλάβει ακτιβιστικό ρόλο: «Αποφάσισα να οργανώσω ένα workoshop για τα αφροδίσια νοσήματα. Νόμιζα ότι θα εμφανιστούν 15 άνθρωποι και τελικά ήρθαν πεντακόσιοι… Αυτή ήταν η σημαντικότερη στιγμή της ζωής μου. Ακόμα και οι καθηγητές μου ήταν εκεί και τώρα όλοι ξέρουν ποια είμαι». 

Οι φωτογραφίες είναι της Anna Bruce.