Γιατί λοιπόν να γίνουμε μάνες;

Γιατί λοιπόν να γίνουμε μάνες;

Για να μη φύγει;

Για να μη φύγω;

Για να σκεπάσω με άμμο τα κενά μου/μας;

Για να μπορέσω να βγάζω κι εγώ εκείνες τις φωτογραφίες με μωρά που βλέπω στο insta­gram; Φωτογραφίες από στημένα ενσταντανέ  που θα υπενθυμίζουν στα πλήθη το μέγεθος της συναισθηματικής μου ευδαιμονίας (ή μήπως να πείσω εμένα για τη μη φτώχια της;).

Να γίνω μάνα για να μπορέσω να επιδεικνύω στους άλλους την insta-ευτυχία μου, ακόμα κι εάν συχνά ντρέπομαι που εκθέτω την εικόνα ενός βρέφους στα σόσιαλ μίντια κρύβοντας έντεχνα το προσωπάκι του; Να κατηγορώ περισπούδαστα εκείνες που το κάνουν;

Χρειάζεται αλήθεια η πραγματική ευτυχία το instagram;

Γινόμαστε μάνες όταν θέλουμε, όταν βγαίνει μέσα μας με ορμή ή όταν χρειαζόμαστε ένα ακόμα i phone, το νέο μοντέλο από εκείνο που έχουν όλες;

‘Eγινε στις μέρες μας και η μητρότητα από καθήκον λάιφσταιλ. Ως θηλυκά αδυνατούμε να πάρουμε ώριμες αποφάσεις. Αδυνατούμε να αποκτήσουμε ένα παιδί μέσα στη ζεστασιά, την ισότητα και τη σιωπηλή συμφωνία μιας ευτυχισμένης κοινής ζωής και το χρησιμοποιούμε με την ελπίδα να βάλει σε τάξη το ψυχικό μας χάος.

Το χρησιμοποιούμε για να κερδίσουμε λάικ.

Kι όμως,

‘Ηταν ξεκάθαρα πιο αυθεντική η εποχή που τα φωτογραφικά ντοκουμέντα της παιδικής μας ηλικίας κλεινόταν ευλαβικά μέσα σε KODAK οικογενειακά άλμπουμ που άνοιγε μόνο όταν άξιζε να ανοίξει.

Είναι ξεκάθαρα πιο αυθεντικό να γίνεις μια σύγχρονη Μάνα που κρατά το instra­gram της μόνο για τον εαυτό της.

Το κείμενο είχε δημοσιευθεί στο leblog.gr