2 ρόδες, 22 χώρες, 365 μέρες. Τι (μάς) έμαθε ένας 24χρονος Γερμανός από το ταξίδι του!

Ο Φέλιξ Σταρκ πήρε την απόφαση μια μέρα να εγκαταλείψει μια "στρωμένη" δουλειά, το κορίτσι και την οικογένειά του και να υλοποιήσει ένα μεγάλο όνειρο: να γυρίσει τον κόσμο με το ποδήλατό του. Η εμπειρία του είχε και τις δύσκολες στιγμές της: Εγκαταλείφθηκε από το συνταξιδιώτη του, έπαθε πνευμονία, έπεσε θύμα ληστείας, ενώ στη διάρκεια της διαδρομής πληροφορήθηκε το θάνατο του παππού του. Παρ' όλα αυτά, σήμερα δηλώνει ότι δεν θα άλλαζε τίποτα. Διάβασε τι του δίδαξε το ταξίδι του, όπως είπε στη Huffington Post Travel.  

Είναι καλύτερο να έχεις λίγες και έντονες εμπειρίες παρά πολλές και "χλιαρές". "Υπάρχουν εκπληκτικά πολλά πράγματα να δει κάποιος στον πλανήτη μας, αλλά δεν μπορείς να τα επισκεφτείς όλα - ειδικά αν είσαι πάνω σε ένα ποδήλατο. Αν για παράδειγμα υπήρχε ένας ωραίος καταρράκτης 200 χιλιόμετρα βόρεια της διαδρομής μου, θα χρειαζόταν να κάνω παράκαμψη μιας εβδομάδας για να τον δω. Έτσι, επικεντρώθηκα στα μέρη που βρήκα στο δρόμο μου και τα απόλαυσα περισσότερο".

Όταν ταξιδεύεις μόνος δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είσαι μόνος. "Αυτό το ταξίδι σχεδιάστηκε με παρέα αλλά εξελίχθηκε σε σόλο πρότζεκτ, που τελικά βγήκε σε καλό. Παρόλο που ταξίδευα μόνος, ήταν εύκολο να γνωρίσω άλλους ανθρώπους, είτε ταξιδιώτες είτε ντόπιους, οπότε δεν με ενοχλούσε. Είναι ευκολότερο να έρθεις σε επαφή με κόσμο όταν ταξιδεύεις μόνος, γιατί δεν έχεις άλλη επιλογή".

Μη ρωτάς - φάε! "Δεν μπορώ να πιστέψω πόσο επιλεκτικός στο φαγητό ήμουν στην αρχή: όχι τυρί, όχι ντομάτα (εκτός αν είναι πάνω σε πίτσα), όχι ελιές... ατελείωτη η λίστα! Σε κάποιες χώρες μάλιστα δεν μιλούν καθόλου αγγλικά, και αν ζητήσεις ένα τυχαίο πιάτο στο μενού, μπορεί να αποδειχθεί ότι έχεις κάνει λάθος. Μπορεί όμως και να γίνει το αγαπημένο σου γεύμα".

Μπορείς να μάθεις να προσανατολίζεσαι. "Είναι απίστευτο πόσο γρήγορα γυρίζεις μια πόλη χωρίς χάρτη. Ένας οδηγός προτείνει να την εξερευνήσεις έτσι: περπατώντας μια προς τα αριστερά και μια προς τα δεξιά, μέχρι να μην μπορείς να προχωρήσεις άλλο. Το δοκίμασα, και εξερεύνησα έτσι μισή πόλη. Ο ήλιος επίσης σε βοηθάει να προσανατολιστείς όταν είσαι σε έναν ερημικό χωματόδρομο".

Η ζωή αρχίζει εκεί που "ξεβολεύεσαι". "Η ημέρα που έφυγα από το σπίτι μου ήταν πιθανότατα η δυσκολότερη της ζωής μου. Ποτέ δεν το είχα φανταστεί. Άφηνα πίσω μου μια τέλεια ζωή. Ο αδερφός μου, που με συνόδεψε στην αρχή του ταξιδιού, με ενθάρρυνε να συνεχίσω, εμψυχώνοντάς με μέσα από παιχνίδια. Με προκαλούσε, για παράδειγμα: Μπορείς να διασχίσεις τη γέφυρα προτού τελειώσει το τραγούδι; Με βοήθησε απίστευτα".