9 πράγματα που κάνω την Κυριακή…

Από παιδί του δημοτικού, βίωνα με τρόμο το μεσημέρι, το απόγευμα και βέβαια το βράδυ της Κυριακής. Το οτι ποτέ δεν ήμουν οργανωμένη και επιμελής στα διαβάσματά μου, το οτι προετοιμαζόμουν για τα μαθήματα της Δευτέρας μετά την έναρξη της αθλητικής Κυριακής, που όλοι άκουγαν τότε στην διαπασών, αποτελεί τραυματικό βίωμα που με ακολουθούσε πολλά χρόνια μετά.

Έτσι αποφάσισα να πάρω την κατάσταση στα χέρια μου και να μην αφήσω την μελαγχολία της Κυριακής να με κυριεύσει. Έτσι έχω συμφωνήσει με τον εαυτό μου τα εξής:

Την Κυριακή κάνω μόνο δραστηριότητες που με ευχαριστούν πάρα πολύ: βγαίνω μόνο με ανθρώπους που αγαπώ πολύ, ή περνάω πολύ καλά μαζί τους. Προσπαθώ να αποφύγω υποχρεώσεις ή αγγαρείες που θα μου χαλάσουν την διάθεση. Και ναι, το καταφέρνω.

Αν δεν έχω όρεξη να πάω πουθενά, ακούω τον εαυτό μου και δεν βγαίνω.

Ετοιμάζω από το απόγευμα, τι θα φορέσω στο γραφείο την Δευτέρα:  έτσι γλιτώνω τουλάχιστον 10 με 15 λεπτά ύπνου.

Λούζομαι από το βράδυ: αυτό είναι άλλη μισή ώρα ύπνου. Κυρίως όμως δεν τρέχω σαν τρελή το πρωί.

Προετοιμάζω το φαγητό των επόμενων δύο ή τριών ημερών: το οτι υπάρχει έτοιμο μαγειρευτό φαγάκι που με περιμένει, μου προσφέρει μεγάλη ηρεμία και μου δίνει δύναμη να συνεχίσω.

Κάνω μια κούρα ομορφιάς που θα με χαλαρώσει: μπορεί να κάνω μια μάσκα προσώπου, ή να μείνω για ώρα μέσα στη μπανιέρα. Πάντως αφιερώνω αρκετή ώρα στο να ηρεμήσω και να αισθανθώ οτι επιτέλους με περιποιούμαι…

Προσπαθώ να περπατάω: αυτό ομολογώ οτι δεν το καταφέρνω πάντα, αλλά συνήθως κλέβω καμία ωρίτσα για περπάτημα σε κάποιο αλσάκι ή ακόμη και στο δρόμο.

Kάνω ένα μίνι πλάνο όλης της εβδομάδας: κι αυτό με βοηθάει πάρα πολύ, γιατί όταν δω γραμμένες τις δουλειές που έχω να τελειώσω, συνήθως δεν είναι ούτε τόσο πολλές, ούτε τόσο φρικτές όσο νομίζω.

Απλά χαζεύω: dolce far niente λένε οι Ιταλοί, και δεν έχουν καθόλου άδικο. Η μεγαλύτερη πολυτέλεια σήμερα, είναι να μπορείς να ξεκλέβεις ελεύθερο χρόνο, να τον διαθέτεις όπως εσύ θέλεις και να μην σε τρέχουν οι άλλοι.