Η επιστημονική εξήγηση για τα ατέλειωτα replay στο αγαπημένο σου τραγούδι

Αλήθεια, ποια είναι η αγαπημένη σου μουσική; Η ροκ ή η ποπ; Η τζαζ ή το έντεχνο; Τα λαϊκά –γεμάτα πάθος- άσματα ή η κλασική; Η απάντηση δεν έχει τόση σημασία όσο το γεγονός ότι αγαπάς ιδιαίτερα κάποιο είδος μουσικής και φυσικά την ακούς συχνά.  Η αγαπημένη μας μουσική άλλωστε φαίνεται ότι έχει εθιστική επίδραση στον οργανισμό και τον ψυχισμό μας.

Αυτό τουλάχιστον διατείνονται οι επιστήμονες του Νευρολογικού Ιδρύματος στο Πανεπιστήμιο McGill του Μόντρεαλ, οι οποίοι με επικεφαλής τη Βαλερί Σαλιμπούρ και τον Ρόμπερτ Ζατόρ, ανακάλυψαν ότι ο εγκέφαλος αντιδρά στο άκουσμα της αγαπημένης του μουσικής εκκρίνοντας ντοπαμίνη. Τι είναι τούτο το πράγμα; Πρόκειται για την ίδια ορμόνη που απελευθερώνουμε κάθε φορά που απολαμβάνουμε ένα gourmet γεύμα, κερδίζουμε χρήματα ή παίρνουμε ναρκωτικά.

Οι ερευνητές παράλληλα, παρακολουθούσαν τον καρδιακό ρυθμό, την αναπνοή, τη θερμοκρασία και την ηλεκτρική αγωγιμότητα του δέρματος των εθελοντών όσο άκουγαν την αγαπημένη τους μουσική.

Έτσι διαπίστωσαν ότι πριν καν «πέσει» η πρώτη νότα, και μόνο με την προσμονή της ακρόασης, ο εγκέφαλος των συμμετεχόντων άρχισε να απελευθερώνει ντοπαμίνη, κάτι που όμως δεν συνέβαινε όταν οι εθελοντές άκουγαν αδιάφορη μουσική. Οι ερευνητές αναφέρουν μάλιστα ότι το εύρημα τους είναι εξαιρετικής σημασίας μιας και «η ντοπαμίνη αποτελεί μια ουσία με αρχαία εξελικτική προέλευση στον ανθρώπινο εγκέφαλο μιας και η δράση της συνδέεται άμεσα με το ένστικτο της επιβίωσης. «Έτσι, το γεγονός ότι ενεργοποιείται από ένα αφηρημένο ερέθισμα, όπως είναι η μουσική, εξηγεί σε μεγάλο βαθμό το λόγο που η μουσική έχει παίξει τόσο σημαντικό ρόλο στην δημιουργία και την εξέλιξη των ανθρώπινων κοινωνιών. Πολύ απλά γιατί το ανθρώπινο είδος είναι εξαρτημένο από τη μουσική, ακριβώς όπως και από το φαγητό, για την επιβίωσή του», εξηγεί η Σαλιμπούρ.

Αν λοιπόν μας πεις ότι δε μπορείς να ζήσεις μέρα χωρίς την αγαπημένη σου μουσική να ξέρεις ότι θα σε καταλάβουμε απόλυτα.