Ο επιστημονικός λόγος που η απογοήτευση πονάει τόσο

Όλοι μας έχουμε νιώσει κάποια στιγμή απογοήτευση. Μπορεί να μιλάμε για τις στιγμές που μας φέρθηκαν όπως δεν το περιμέναμε ή για εκείνες που ψηφίσαμε ένα κόμμα και τελικά δε βγήκε. Αυτό το τελευταίο είναι αρκετά επίκαιρο, όπως καταλαβαίνεις και τα αμερικανικά Μέσα κάνουν διάφορες ενδιαφέρουσες αναλύσεις.

Για παράδειγμα, πρόσφατα το New York Magazine, άγγιξε το θέμα με αφορμή τη μη εκλογή της Hillary Clinton. Σε άρθρο του προσπαθεί να ακουμπήσει την απογοήτευση από επιστημονικής πλευράς, και έχει πραγματικό ενδιαφέρον να δεις τι γράφει, βασισμένο φυσικά σε απόψεις ειδικών.

Όλα, όπως αναφέρει, οφείλονται στην ντοπαμίνη. Η συγκεκριμένη ουσία του εγκεφάλου μας, μπορεί και συνδέει γεγονότα, εμπειρίες και ανθρώπους με την απόλαυση. Με αυτό τον τρόπο, μας κάνει να προσδοκούμε, σύμφωνα με όσα έχουμε ζήσει, ότι θα γίνουν τα Χ θετικά γεγονότα. Αυτό πολλές φορές οδηγεί στην απογοήτευση.

Μάλιστα, δίνεται και το παρακάτω παράδειγμα για να καταλάβει ο αναγνώστης την λειτουργία αυτή. Ας πούμε ότι ένας συνάδερφος σου, σου αφήνει ένα σοκολατάκι στο γραφείο. Η ντοπαμίνη σου αυξάνεται, νιώθεις χαρούμενη και ο εγκέφαλος σου, συνδυάζει την ημέρα, την κίνηση και πολλά άλλα τυχαία γεγονότα με το αναπάντεχο δώρο. Την επόμενη φορά που όλα αυτά θα επαναληφθούν (πχ είναι Τρίτη, είμαι στο γραφείο, ήταν δύσκολη μέρα), θα περιμένεις ένα ίδιο δώρο. Αν δεν έρθει, θα αισθανθείς απογοήτευση. Οι ειδικοί χαρακτηρίζουν αυτή την κατάσταση ως "λάθος πρόβλεψη ανταπόδοσης". Και πονάει, όχι μόνο γιατί δεν πήρες αυτό που ήθελες αλλά γιατί έκανες και λάθος εκτίμηση.