3 νέοι τρόποι να αντιμετωπίσεις το στρες

Αν δε σε χαλαρώνουν πια οι ασκήσεις γιόγκα, η κουβεντούλα με φίλους ή οι βαθιές αναπνοές, μην ανησυχείς: δεν κάνεις κάτι λάθος, ούτε είσαι η μόνη. Νέες έρευνες δείχνουν ότι οι συνεχείς προσπάθειες να ξε-αγχωθούμε, μπορεί τελικά να προκαλέσουν περισσότερο στρες! Διάβασε, λοιπόν, όλη την αλήθεια για το τι σου κάνει και τι δε σου κάνει καλό.

Χθες: Μην πέφτεις για ύπνο θυμωμένη
Σήμερα: Επρεπε να ήσουν ήδη στο κρεβάτι!
Όταν είσαι έξαλλη, τόσο που βλέπεις το σύντροφό σου και σκέφτεσαι ότι, ευχαρίστως, θα μπορούσες να τον πνίξεις, το τελευταίο πράγμα που θες είναι να ξαπλώσεις δίπλα του. Από την άλλη, αισθάνεσαι ότι, αν δε λύσετε τη διαφωνία σας πριν κοιμηθείτε, θα είναι σαν να βάζετε σε δοκιμασία τη μοίρα σας. Κι είναι αλήθεια πως, αν διαφαίνεται μια φλόγα συνεννόησης, καλό είναι να κάνεις μια προσπάθεια να μην ξυπνήσετε την άλλη μέρα με μούτρα. Ο εξαναγκασμός όμως σε συζήτηση, λίγο πριν την ώρα του ύπνου, μπορεί να κάνει πολύ χειρότερα τα πράγματα, επισημαίνουν οι ειδικό του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Βιρτζίνια. Όταν είμαστε εκνευρισμένοι, η περιοχή του εγκεφάλου που ονομάζεται αμυγδαλή, ενεργοποιεί την εντολή «πάλεψε ή φύγε», γεγονός που σημαίνει ότι χάνουμε προσωρινά την ικανότητα μας να διοργανώσουμε μια λογική, ήπια συζήτηση. Είναι προτιμότερο να κάνεις ό,τι σε ηρεμεί -ακόμα και να κουκουλωθείς κάτω από τα σκεπάσματα- παρά να προχωρήσεις σε οποιαδήποτε επίδειξη δύναμης.

Χθες: Έλεγξε το ταμπεραμέντο σου
Σημέρα: Ξέσπασε!
Από πολύ μικρές, ακούμε από τις μητέρες μας ότι πρέπει να ελέγχουμε τα νεύρα μας και να μην ξεσπαθώνουμε. Η θηλυκή μας υπόσταση, λένε, δεν ταιριάζει»με την εικόνα μιας γυναίκας που, έστω για λίγο, κυκλοφορεί μαινόμενη. Εξάλλου, εκτός από αντισεξουαλικός, ο θυμός είναι ανθυγιεινός. Σύμφωνα ωστόσο με μελέτη που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στην αμερικανική επιστημονική επιθεώρηση Biological Psychiatry, η πραγματικότητα είναι ακριβώς αντίθετη: η απελευθέρωση του θυμού μπορεί να αναγκάσει τον εγκέφαλό σου να παράγει λιγότερη κορτιζόλη, την ορμόνη του στρες που ευθύνεται για τη δημιουργία σοβαρών προβλημάτων οστών, χοληστερίνης, σακχάρου, αλλά και παχυσαρκίας καθώς επηρεάζει άμεσα τη διάθεση και ανοίγει την όρεξη. Κι ενώ οι γιατροί προειδοποιούν ότι οι χρόνιες αντιδράσεις θυμού προκαλούν υπέρταση και στεφανιαία νόσο, μια βραχυπρόθεσμη τέτοια αντίδραση μπορεί μέχρι και να κατεβάσει την αρτηριακή πίεση. Αυτό εξηγείται γιατί, πολλές φορές, μαζί με τα νεύρα μας φεύγουν συναισθήματα ανικανότητας, προσωπικής υποτίμησης, απογοήτευσης.

Χθες: Εξέφρασε τα συναισθήματά σου
Σήμερα: Κράτησέ τα για τον εαυτό σου!
Στον τηλεοπτικό κόσμο της Όπρα, προσπαθούσαν να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι το να μοιραζόμαστε τα συναισθήματά μας αποτελεί το μόνο τρόπο επιβίωσης στο μάταιο ετούτο πλανήτη. Ανέκαθεν νομίζαμε ότι το να μιλάς ανοικτά για όσα σε βασανίζουν είναι προτιμότερο από το να τα κρατάς μέσα σου. Αυτό όμως δεν είναι ένα μοντέλο που λειτουργεί για όλους τους ανθρώπους», αποσαφηνίζουν οι ψυχολόγοι του Κρατικού Πανεπιστημίου του Κεντ. Προηγουμένως, είχαν θέσει, για μεγάλο χρονικό διάστημα, υπό παρακολούθηση άτομα τα οποία είχαν πρόσφατα «χάσει» το παιδί ή το/τη σύντροφό τους. Διαπίστωσαν, λοιπόν, ότι πολλά άτομα τα οποία απέφευγαν να μιλούν ή να σκέφτονται την απώλειά τους -κάτι που στους ψυχιατρικούς κύκλους καλείται κατασταλτική αντιμετώπιση- είχαν λιγότερα βραχυπρόθεσμα προβλήματα υγείας (πόνους στο στομάχι, διάρροια, δυσκολίες στην αναπνοή), όπως και λιγότερες μακροπρόθεσμες ψυχολογικές διαταραχές ενώ, σε σύγκριση με τα άτομα τα οποία κατοικούσαν ακόμα στη θλίψη τους, επέστρεφαν πιο γρήγορα στη συνήθη καθημερινότητα. Οι άνθρωποι που μιλούν ατελείωτα για τα προβλήματά τους, είναι αυτοί που κινδυνεύουν περισσότερο να πέσουν σε κατάθλιψη, υποστηρίζουν οι Άγλλοι ειδικοί. Την άποψή τους ενστερνίζονται ερευνητές του Πανεπιστημίου του Μισούρι, οι οποίοι επίσης διαπίστωσαν ότι όσοι εκφράζουν επανειλημμένα τον πόνο, τη θλίψη ή την απογοήτευσή τους, κινδυνεύουν από την πιο διαδεδομένη ψυχική νόσο της εποχής. Αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να κρατάς για τον εαυτό σου ό,τι κακό σου συμβαίνει ούτε βέβαια ότι καθένας δε δικαιούται να περάσει το προσωπικό του πένθος όπως εκείνος κρίνει. Σημαίνει, ωστόσο, ότι με το να προσπαθεί ν’ απομακρύνεται, όσο το δυνατόν, από την πηγή του άγχους, ενεργοποιεί αυτόματα τους μηχανισμούς αυτοάμυνας.