Μπορούν τα dating apps να ενισχύσουν την κοινωνική ανισότητα;

Μια πρόσφατη έρευνα αναφορικά με τις εφαρμογές γνωριμιών για το χρονικό διάστημα μεταξύ 1980 και 2020 έδειξε ότι η κοινωνική ανισότητα σε ποσοστό 50% σχετίζεται άμεσα με τη διαφορά "προτιμήσεων" που έχει προκύψει μέσα από τις εφαρμογές γνωριμιών.

Σχεδόν 60 εκατομμύρια Αμερικανοί αναφέρουν ότι χρησιμοποιούν εφαρμογές γνωριμιών όπως το Tinder, το Bumble και το Hinge, όπου μπορεί κανείς να φιλτράρει τις επιλογές του σύμφωνα με την ηλικία, την καριέρα, την εκπαίδευση και άλλα χαρακτηριστικά.

Αλλά η χρήση των εφαρμογών για να βρείτε το "άλλο σας μισό" σημαίνει ότι θα μπορούσατε να συμβάλετε στην ανισότητα, σύμφωνα με την έρευνα που διεξήχθη από τις Federal Reserve Banks του St. Louis και του Dallas και το Haverford College.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματά της, οι άνθρωποι είναι ακόμη πιο πιθανό να παντρευτούν κάποιον παρόμοιου κοινωνικοοικονομικού επιπέδου παρά διαφορετικού από το δικό τους. 

Η έρευνα εξέτασε δεδομένα ερευνών από το 2008 έως το 2021 - την περίοδο που οι εφαρμογές γνωριμιών όπως το Tinder έγιναν ο πιο συνηθισμένος τρόπος για να συναντήσει κανείς άλλους singles.

Τα αποτελέσματα ίσως δεν προκαλούν έκπληξη: οι άνθρωποι προτιμούσαν να παντρευτούν κάποιον της ίδιας φυλής, μόρφωσης και ηλικίας και όλοι προτιμούσαν κάποιον με υψηλότερο εισόδημα και επίπεδα δεξιοτήτων από εκείνους. Αυτές οι προτιμήσεις δεν άλλαξαν πολύ μεταξύ 2008-2021, αλλά όταν οι ερευνητές επέστρεψαν και συμπεριέλαβαν ιστορικά δεδομένα από το 1960 και το 1980, είδαν ότι αυτές οι προτιμήσεις αυξήθηκαν απότομα τις τελευταίες δεκαετίες. Με άλλα λόγια, οι άνθρωποι θα ήθελαν ιδανικά έναν σύντροφο που είναι "πάνω από το δικό τους status".

Οι πιο σημαντικοί παράγοντες που συμβάλλουν σ' αυτή την αλλαγή ήταν η εκπαίδευση (35%), οι δεξιότητες (30%), το εισόδημα (15%) και η ηλικία (15 %), ενώ η φυλή έπαιξε σχετικά μικρό ρόλο (5%). Η έκθεση διαπίστωσε επίσης ότι μεταξύ 2008-21, οι γυναίκες επιζητούσαν συντρόφους ίδιας ηλικίας, ενώ οι άνδρες έδειχναν μεγαλύτερη προτίμηση για γυναίκες με το ίδιο επίπεδο εκπαίδευσης. Η ερμηνεία είναι πολιτισμική. Καθώς οι γυναίκες απορρίπτουν τους οικιακούς ρόλους για καριέρα και τριτοβάθμια εκπαίδευση, θέλουν συντρόφους που μοιράζονται τα επιτεύγματά τους.

Η έκθεση τόνισε ότι η μεγαλύτερη διαθεσιμότητα μορφωμένων γυναικών έχει μειώσει τον αριθμό των ανδρών που προτιμούν "αμόρφωτες" γυναίκες. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με τα δεδομένα μεταξύ 1960 και 1980, σύμφωνα με τα οποία οι άνδρες προτιμούσαν γυναίκες με το μικρότερο εισόδημα, δεξιότητες και εκπαίδευση, υποδηλώνοντας μια προτίμηση για τις συζύγους που αναλάμβαναν οικιακούς ρόλους. 

Τα ευρήματα παρουσιάζουν γενικές τάσεις στα ετεροφυλόφιλα ζευγάρια. Ενώ όμως και τα δύο φύλα προτιμούν συντρόφους με υψηλό εισόδημα και μορφωτικό επίπεδο, το αποτέλεσμα είναι πιο έντονο για τις γυναίκες. "Οι γυναίκες είναι πιο επιλεκτικές στους ερωτικούς συντρόφους από τους άνδρες και είναι πιο πιθανό να δώσουν προτεραιότητα στην ικανότητα απόκτησης πόρων όταν εξετάζουν έναν πιθανό μακροπρόθεσμο σύντροφο", έγραψε το Ινστιτούτο Οικογενειακών Μελετών.