Προσδοκίες γονιών παιδεύουσι τέκνα; 

Όλες οι μαμάδες θέλουμε για τα παιδιά μας το καλύτερο. Να πετύχουν στη ζωή τους, να αποκτήσουν ό,τι θέλουν πραγματικά, να είναι ευτυχισμένα. 

Και για αυτό τα ωθούμε να διαβάζουν, να προσπαθούν, να θέλουν περισσότερα, όλο και πιο πολύ.

Πού βρίσκονται όμως τα όρια αυτών των προσδοκιών; Μήπως καμιά φορά το παρακάνουμε; 

Οι ειδικοί λένε ότι το ιδανικό είναι να ισορροπούμε μεταξύ στο να τα ενθαρρύνουμε και στο να τα ωθούμε δυναμικά, αλλά εστιάζουν στον ρόλο που παίζουν οι γονεϊκές προσδοκίες. 

Πώς μπορείς να ξέρεις ότι οι προσδοκίες σου είναι υπερβολικές; 

- Σκέψου: Εγώ ή το παιδί το θέλει; Αν πρόκειται για κάτι που θέλει το παιδί (αυτά τα μαθήματα τένις, το μπάσκετ, η αναρρίχηση), εσύ θα είσαι σίγουρα εκεί για να το υποστηρίξεις.

- Λάμβανε υπόψιν σου την ηλικία και το στάδιο ανάπτυξής του. Μπορεί να το κάνει ή μήπως όχι ακόμα;

- Μην αγνοείς το ρόλο της προσωπικότητάς του. Άλλες ασχολίες έλκουν ένα ντροπαλό παιδί και άλλες ένα δυναμικό ή πολύ κοινωνικό.

- Χμμ, μήπως με αυτές τις προσδοκίες αναπληρώνεις δικά σου κενά και προβάλλεις πάνω στο παιδί τα δικά σου ανεκπλήρωτα όνειρα; (εκείνα τα μαθήματα μπαλέτου που ποτέ δεν παρακολούθησες...) 

- Τελευταίο αλλά πολύ σημαντικό: Ο ρόλος των γονιών είναι να ωθούν τα παιδιά τους μπροστά αλλά εξίσου σημαντικό είναι να τα κρατούν κι ένα βήμα πίσω αν χρειαστεί!