"Γιατί δεν λες ευχαριστώ, αγόρι μου;"

Όσο νωρίτερα αρχίσεις να του διδάσκεις τους καθιερωμένους κανόνες ευγενείας, τόσο το πιθανότερο είναι να μην καταλήξεις μια μέρα να νιώσεις σαν μητέρα ενός Φρανκενστάιν τζούνιορ και αναφωνήσεις: "Δημιούργησα ένα τέρας!". Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι γύρω στην ηλικία των τριών ετών αρχίζουμε να αντιλαμβανόμαστε τις κοινωνικά αποδεκτές συμπεριφορές, δηλαδή να διακρίνουμε το "σωστό" από το "λάθος". Τότε μπορείς να αρχίσεις να του θέτεις κανόνες όπως "Δεν κοροϊδεύουμε" ή "Δεν πεταγόμαστε ενώ μιλάνε άλλοι".

-Μην επιδοθείς σε πολύωρα κηρύγματα: Προσπάθησε να του εξηγήσεις τη χρησιμότητα των κανόνων, επιστρατεύοντας την ψυχραιμία και το χιούμορ σου. 

-Μην παραλείψεις να επαινέσεις το παιδί σου όταν κάνει το σωστό, χωρίς να κάνεις κατάχρηση στους επαίνους γιατί σε αυτή την περίπτωση θα αποδυναμωθεί η επιρροή τους. Για παράδειγμα φράσεις όπως "Ήσουν πολύ ήσυχος ενώ περιμέναμε να αδειάσει ένα τραπέζι στο εστιατόριο" θα του δώσουν το κίνητρο να επαναλάβει και τελικά να εμπεδώσει τέτοιες συμπεριφορές.

-Αν "διαολίζεται" όταν βρίσκεστε με κόσμο γιατί νιώθει ότι δεν είναι στο επίκεντρο της προσοχής των γονιών του, απόφυγε να ενδώσεις στα καπρίτσια του, χωρίς όμως να το αγνοήσεις. Σε περίπτωση, για παράδειγμα, που επιμένει να σου δείξει τη ζωγραφιά του ενώ έχεις μια σοβαρή συζήτηση με τους φίλους σου, ζήτησέ του ήρεμα να κάνει υπομονή μέχρι να ολοκληρώσεις τη συνομιλία σου, διαβεβαιώνοντάς το ότι αμέσως μετά θα δεις τη ζωγραφιά του. Φρόντισε να κρατάς πάντα την υπόσχεσή σου.

-Επιστράτευσε την ευγένεια και την υπομονή σου σε κάθε πτυχή της ζωής σου, ακόμη κι όταν οι περιστάσεις σε ωθούν να εκραγείς. Εμείς είμαστε το ισχυρότερο παράδειγμα προς μίμηση για τα παιδιά μας.